Erkan Saltan Şiirleri - Şair Erkan Saltan

Deme nasıl anlatsam şu gönlümde kopanı,
Yeryüzüne gelmiş mi aşkta benim gibi dev.
Deneme başka yollar, geç çılgınlık yapanı,
Bir ispat deniyorsan sen de benim gibi sev.

Kâle almadı ki geçme çağrımı,
Nasıl derdi varsa geçti seneler.
Eski fotoğraflar katlar ağrımı,
Nasıl canavarsa biçti seneler.

Yolda ne bulduysa kattı ardına,

Tanımazsa korkuyu korkmaz insan elbette,
Tanıştım, taşıyorum; seninle de sensiz de.
Sen öncesinde yoktu gece gündüz nöbette,
Şimdi kriz yaşıyorum, seninle de sensiz de.

Nereye getirdin sen, nerde bu gönül bağım,

Nerde, nasıl başlar ise başlasın,
Keyfimden eriyip yayılıyorum.
Tatlı dilli bal dudaklı başkasın,
Senin sohbetine bayılıyorum.

Sözcükler süzülür bir şelaleden,

El ele değil de uzaklardayken,
Öylesine benle bir bedensin ki.
Ruhumuz kefede bir ayardayken,
Sıra dışı sen o kadar bensin ki.

Telepati tarif etmez olanı,

Seni yaşadım sensiz, hep hayaldin sevgili,
Yetti artık gerçekte yer alabilir misin.
Her yerde aradığım sevdamın suskun dili,
Şu karşımda oturan sen olabilir misin.

Bütün mutluluğum yaşam nedenim,
Dünya'da tutanım, sensin demiştim.
Tek günlük yoklukta, gözde tütenim,
Cana can katanım sensin demiştim.

Telaşım coşkumdun tek uğraşımdın,

Böyle yaşam hevesinde,
Olamam surat asarsan.
Sevdalı mertebesinde,
Kalamam ki sen susarsan.

Aynısı oldu güzün,
Bahar sensiz bilseydin.
Gönlü yordu ya hüzün,
Gül açardı gülseydin.
Karanlığa gündüzün,
Güneşiydin gelseydin.

Şey dediği yere geldik zurnanın,
Nağmeler karıştı düzen bozuldu.
Sese bakılırsa artık durmanın,
Manası yok dedim sazen bozuldu.