Erdal Koca Şiirleri - Şair Erdal Koca

Sebze meyve hep turfanda
Et girmez eve kurbanda
Yerini al bu kervanda
Ondan sonra ye babam ye

Bunlar aynı safta-da bir

Parçalanmış yüreğim avutmaz bahaneler
Nerede o sümbüller mormenekşe laleler
Şırıl şırıl akan su, çağlayan şelaleler
Beyaz güller açmıyor yeşil kirlendi artık

Kervansaray virane ne han kaldı ne hancı

Ne diyeyim bunlara bu gün geldi torunlar
İçimizde bitmeyen keder oldu emmoğlu
Soruyor: hani bize emanetti yarınlar
Diyemedim bu günden beter oldu emmoğlu
*
Her birinin omzunda bölücülük bir yafta

Figan bana has demezdim
Bülbüllere sus demezdim
Koklamayı istemezdim
Güller mecbur etti beni
*
Ben demiştim ta en başta

Besmele çekmezler yemeği yerken
Koşarlar namaza imamdan erken
Günde beş vakit zikir çekerken
Her sakal telinde bin şeytan gezer

19 Mayıs 2021

Demedim mi aşkın hoş gelen sesi
Ateş olur yakar, kor olur gönül
Erciyes gibidir onun zirvesi
Ağustos ayında kar olur gönül
*

Gam kederdi düşe gelen
Et mi gördük dişe gelen
Bu ne haldir başa gelen
Akşamüstü işe gelen
Kullarından eyle beni

Unut diyorsun da öyle kolay mı?
Yüreğime ateş düşmüş bir kere
Fark eder mi artık asır mı ay mı?
Yüreğime ateş düşmüş bir kere

Ağlasam sızlasam neyine yâdın

Ellerinden tutarsa başka yabancı eller
Neye yarar umutlar neye yarar hayaller
Vazolarda süs kaldı sana aldığım güller
Benim gibi boynunu eğerse üzülürüm
*
Yataklarda ölmesi seven için nam değil

Biliyorsun Abbas! Sen biliyorsun
Başın sıkışınca kardeş diyorsun
Sırtımı dönersem hançerliyorsun
Öyle değil Abbas… İş öyle değil

Türk’e kin kusarken coniye yağ çek