Erdal Koca Şiirleri - Şair Erdal Koca

Uyku uyumadım sensiz bir gece
Ne planlar yaptım inceden ince
Kurşunlara dizdim ama gizlice
İçimdeki seni öldüremedim
*
Yüksek uçurumdan ittim olmadı

Yüreğime saplanmış kirpikleri ok olan
Hayalimde yaşayan gerçeklerde yok olan
Hiç olmayan azımsın, çoktan bile çok olan
Kefen gibi sarılan, üç beş metre hasamsın
Aşkın kanunu sensin… Benim anayasamsın

Gözlerine sürme, eline kına…
Bilmem ki yakışın kaçıncı oldu
Adeta canımı alırcasına…
Kahreden bakışın kaçıncı oldu

Korkuda hüzünde gece rüyamda

Bu ne feryat ne ağlamak
İşçi memur usta yamak
Arı kovanına çomak
Soktunuz da böyle oldu

Ak dediniz her şey kara

Ayıp mı? Özlüyorum! Belki fakir yaşardık
Ben, ilimi… Köyümü… Obamı özlüyorum
İlimde çağ atladık birçok şeyi başardık
Çalı çırpı yaktığım sobamı özlüyorum

Hep türküler söylerdik öyküler kata kata

Hayata borcum yoktur ödedim her diyeti
Mutluluk yarışında kayıp ettim üç seti
Nasıl sıla sayarım! İçimdeki gurbeti
Hem yaşama sevinci hem de gayem tükendi

Çaresizim yorgunum nedenlerim çok artık

Ne kadar haklı imiş zaman bunu gösterdi
Rahmetli her inişin bir yokuşu var derdi
Saçlarım beyazladı yaş da kemale erdi
Babamızın öldüğü yaşa ne kaldı sanki

O yetmiş birindeydi ben de altmış birinde

Ayrılanlar mutlak düşer, bu derde
Çırpınıp durmanın ne faydası var
Hele yoksa, eğer yoksa kaderde…
Hayaller kurmanın ne faydası var

Masaya diziyorum mezeyi şişeleri
Ve sensiz yaşadığım bitmeyen geceleri
Hayalinle doldurup boşalan kadehleri
Yâr senin şerefine…! Kaldırıp içiyorum
*
Yarışa gidiyorum biri bir yudum alsa

Ceza verip defter dürüp
Yazdık diye leke sürüp
Hele hele, bunu görüp
Gizleyenler şerefsizdir

Görmeden hiç talanları