Erdal Karadağ Şiirleri - Şair Erdal Karadağ

Erdal Karadağ

ESKİMEYEN BAHAR

Şavkı denize düşmüş
gecenin orta yerinde.
Aşka azmettiren gülüşünle
gördüm gök/yüzünü

Devamını Oku
Erdal Karadağ

ESMER GÜLÜM

Esmer gülüm…
Dört yanım zulüm
Dört yanım ölüm
Dört yanım duvar

Devamını Oku
Erdal Karadağ

YAĞMURLA GÜLEN

Nisan firarisi
Eylül'e mülteci
İliklerime kadar işgal edilmiş, sevda yüklü bir buluttum…
Uçsuz bucaksız kasırgalar içinde

Devamını Oku
Erdal Karadağ

FİRAR

Gönül teline “tezene,
şiire dize,
şairlere gizli bir sızıydın…

Devamını Oku
Erdal Karadağ

FUKARA OCAK

Aylardan Ocak
Dertler var yine kucak kucak
En kutsal değerler boş çıktı hayırsız evlat gibi,
doyuramadı sokakta üşüyen adamı

Devamını Oku
Erdal Karadağ

BİLGE ADAM (SELO CAN)

Bir adam düşünün ki:
Bağlama çalıyor, para çalmıyor
Soru soruyor, devleti soymuyor
Türkü söylüyor, yalan söylemiyor

Devamını Oku
Erdal Karadağ

GİT

Gittin mi
Her şeyinle gideceksin
Ne ismin kalsın ne de izin
Çarşaflarda kalmasın terin

Devamını Oku
Erdal Karadağ

GÖNLÜ BOL SOLİST(!)

Fahişe ruhlu bir solist'tin
yoktu vokalistin
Alkışları aşk sandın,
her yankıyı sadakat

Devamını Oku
Erdal Karadağ

GÖNÜL BORCU

Sisli bir sabah gibi yarım ve uzak
İstanbul…
Ben yine kıyısında bekleyen
eski bir iskele gibi kalırım

Devamını Oku
Erdal Karadağ

GÖZLERİN FİLİSTİN ASKISI

Herkes kursağından geçenleri sunar sevdiklerine,
Kimi şarap
Kimi kitap
Kimi ızdırap…

Devamını Oku