Erdal Karadağ Şiirleri - Şair Erdal Karadağ

BABA / SIZIM

Dedim ki;
Umut nedir Baba ?
Dedi ki;
Umut rüzgarın sürdüğü bir kapı gıcırtısıdır

BAĞIŞLA

Bağışla
Söz olup düşüyorum geceye,
düş-müş-ken
bir bil-me-ce-ye…

BAHAR KIRAN

Bu öksüz sevdanın
toprağı bendim,
suyu ben,
güneşi ben

BANA ÖYLE ESMER BAKMA

Bana öyle esmer bakma
Yarsın, yarenimsin
Gül
Gülüşün,

BEJNÉ

Tevrat
Zebur
İncil
Kur’an…

BEN BİR HAMALIM

Ben bir hamalım
Sabahın köründe
şehrin uykusunu ben uyandırırım
Sırtımdaki yük düzenin ağırlığıdır

ROSA / ÇIĞLIK

Sen bir sözcük bıraktın ardından Rosa
Ben gözlerimi…
Yalnızlık elden ele çoğalageldi
Gönüller kuraktı

BERİ GEL CAN/AN

Sevmekte kaçak
Sevilmekte korkak
Gönülden uzaksın
Yetmezmiş gibi,

BERKİN ELVAN’A

Ekmeği sıcak
Bedeni soğuk
Berkin'im…
Seni tabuta değil

BÖLÜCÜ ŞİİR

Gönlümün kırsalında
şiirlerden bir örgüt kurdum
Adını da sen koydum…