Ercan Yıldız Şiirleri - Şair Ercan Yıldız

Al yeşil bahçemi sevda bağımı
Kırdılar yoldular sele verdiler
Umut duvarımı gönül dağımı
Yaktılar yıktılar yele verdiler

Bükülmez dağ idim eğildi başım

Gittiğin günden beri bir kez yüzüm gülmedi,
Dışımda türlü kahır içimde hüzün kaldı.
Gönlümünde yanan ateş yıllar oldu sönmedi,
Unutmak mümkün değil mazide izin kaldı.

Gülümseyen yüzümü alıp götürdün benden,

Ey vefasız;
Bir ateş yaktın gönlümde,
Sonra bırakıp gittin...
Umutlarım hayalim...
Yüreğim sende kaldı.
Bir rüzgar esti ardından,

Yüreğim param parça günlerim yasta benim
Uykular haram şimdi gözlerim yaşta benim
Yıldızlar alyanslı taç versede neye yarar
Hasretin yaktı beni bağrım ateşte benim

Gönlümdeki duyguyu taş duvarlar ne bilsin

Ben Öğretmenim;
Elimde bayrak, göğsümde iman.
Önce vatan, sonra vatan derim.
Dosta açık, düşmana geçit vermem!
Küfrün topuna güllesine eyvallah etmem.
Vatan yüreğimde tomurcuk güldür;

Ben Öğretmenim;
Düşüncelerim, pınar suyundan öte...
Sevgim, hem katğım hem ekmeğim.
Renkler, güzelliklerim.
Dostluk için, barış için
Can kafesimde, ak kanatlı

Ben Öğretmenim;
Doğruluktur güzelliktir erdemlerim
İnsandır insanlıktır önceliklerim
Gülden ipek gönüllerdir hedefim
Bir ömür gülsün diye öğrencilerim
Peygamber mesleğidir, mesleğim derim

Umudun mecnunu sevda çiçeğim,
Yeniden gönlümde açarmı bilmem.
Hicran ateşiyle yanan yüreğim,
Gün gelir vuslata erermi bilmem.

Dağların başına duman sis çökmüş,

Tutundum kelebeğin benekli kanadına,
Süzüldük beraberce gaipler diyarına.

Çok gitmedik; az gittik, demir kapıya vardık,
Açıl dedim; açıldı, dik yokuşa tırmandık.

Birgün gelmek istersen;
Ilık bir düş vakti gel.
Gönül haneme bir avuç mavi getir.
Tomurcuk gülümün kokusunu,
serçe kuşumun sesini getir.