Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Eskimiş hatıra defterim vardı
Rüyalarımı yazardım bencileyin
Taşplak gramafon zamanıydı
Aşk şiiri arifesinde geceleyin

Her sonbahar gelir sessizce gider
Üzüntüm olmasa keyfe keder
Layıkınca sevemezsen eğer
Yol yakınken dönmek bize düşer

Aşk uzun ince bir yoldur biterken

Erteli bir aşkın gölgesindeyiz
Rüyalarımız hayra yorulsun
Cana can katar şu dirliğimiz
Aşkın adresi kimden sorulsun

Nasıl tecessüs böyle isteğimiz

Her aşk kendi içinde ezeli bir rüyadır.
Erişimi imkansız zahiri bir düş gibi,
Gerçekte biri varken diğeri aranandır,
Iki kişilik düşsel bir oyunun tertibi.

Aynı kaynaktan önce dalga dalga gelirken,

Mevsimler gelmiş geçmiş güneş doğmuş doğmamış,
Ne önemi var sensiz geçen zamanın ,ey yâr!
Her şey seninle anlam taşır sensiz yalanmış,
Bende güzelliğine güzellik katan aşk var.

Güzellik göreceli her şekil her zeminde,

Tereddüt içindesin aşka inanmayan sen
Seni izliyorum kalbimin penceresinden
Aşk dediğin çağına ve yaşına göre imiş
Mevsimlik aşk olur diyen hep yalan söylemiş

Aşk dediğin nedir ki bir arkadaşlık hali

Her an yeni bir umut, yaşandıkça bitmeyen
Oldum bittim ,seninle başlıyorum günüme
Düş bahçeme hoş geldin ! Hiç aklımdan gitmeyen
Sebebimsin, varlığın anlam katar gönlüme...

İçin için çalkanan coşkun deniz misali

Halime şükür ki yalnız sen varsın!
Üzülsem de sevinsem de yalnız sen.
Lâle ömrü kadar kısa olmasın;
Yad ellerde uyansın sevdikçe ben,
Aşkımız var oldukça aşka gelsin.

Hangimiz çözecek bu denklemi
Ask mı sevdaya sevda mı aşka
Nerde olursa olsun biat edecektir
Denklemin ilk bilinmezi aşktır
Aşk varsa çözüm var demektir
Ne ki iyi tanımlanamazsa eğer

Sevdikçe olgunlaşır ham meyve gibi .
Elin uzandığı yer kadardır göz erimi;
Vaka, güneşin ulaştığı yerde biter,
İçin için biriktirdiğimiz aşk iksiri...
Lakin, aşk bu ! sağaltamaz kendini.