Nerede o eski bayramlar?" dedi bir amca derinden,
"Bayramlar eskimedi amca," dedim sessizce yerimden.
"İyi insanlar, vefalı dostlar vardı eskiden
Bak, her şey nasıl da dökülüyor zamanın üzerinden...
Amca içini çekti, gözleri daldı uzağa:
Öğretmenlikten emekliydi ...
Sessiz ve sakin bir adamdı
Cımbızla seçilmiş gibi duyulurdu
ağzından sesi,
Sırtında kambur olsun istemezdi,
iplik iplik sökerdi dilinden kelimeleri...
Sonbahar havası direnirmiş yağmurlara
Dallar kırılmaya,
Bense hayattan zaman almaya,sensiz uykulara direndim...
Nerdesin diye...
İliklerime kadar yapayalnızdım,iliklerime kadar dardaydım.
Yüzümde duygusu yaşanmamış hikayen ,
Kırılan bir dal degil ki
bir dal daha veresin...
Üzenin sesine kulak
vermekte nereden çıktı ...
Kaç karat ki gördüğümüz
Nötron Yıldızı
Yaprak, kuruyunca terkeder dalları ,takatsiz kalır,savrulur rüzgarın akışına ...
Sevgisi ,kuruma mevsimine kadardır dalın yaprağa olan...
Dişi aslan güce tapar , bırakır yenilince kanlar içinde yatan sevdiğini...
Sevgisi, daha güçlüsünü bulana kadardır,erkeğine olan..
Bir son duada
Veya bir evin sahrasında
Karanlık ne kadar kararsada
Korkma yavrum
Hiçbir şeyim olmasa da
Tek hayalimi bırakacağım sana
Hayatın bu kadar kolay olmadığını
Yıllara gömülen ömrümden
Kirpiğin, kaşın,dudağın önemsiz olduğunu
Gerçeği göremeyen gözlerden,utanmayı bilmeyen yüzlerden öğrendim
Şehirlerin, binaların ,köşklerin
Olmasaydı savaşlar çocuk...
Tasarlayamazdı kimse
son oyuncağın olan mayını,
Kör edemezdi kimse
hayallerin olan arkadaşını ...
Ömrüm Ceyhan Nehri ,zaman bulandırır suyumu,
nefessiz kalır sevdan, tutarım içimde...
Akar giderim bende, zamanda,
saklarım yokluğunu,
kırık bir gül çizili taştır bıraktığın, batan ömrümün en derininde ...
O yârin sözleri vurdu gülemem
Bir yar' da asılı kaldım ömrüm vay
Bir ömür daha beklerim gelsin yâr
Bu ömrüm yârimi ummakla geçti
Ömrüm aktı bu nehirin suyunda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!