Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Sanki gökyüzünde ebedi hüzün;
Bulutlar coşuyor gündüz ve gece.
Yerlere düşüyor kararmış yüzün,
Gözyaşı yağıyor arştan sadece.

Yine neşe kayıp, keder bedava,

Hakk'dan geldik, bir Allah'a gideriz,
Kitâb'ı gönderdi, verdi ehline.
Beşâreti misak kıldı diline;
Hakk'dan geldik, bir Allah'a gideriz.

Nazından senin, kurtulamam ben,
Gülsen yüzüme mutlu olurum.
Ayda bir defa "sevgilim" desen;
Duygular coşar, huzur bulurum.

Kadınlık yönün duygudan uzak,

Soğuk yüzlü Nisan örttü baharı,
Gonceler perişan, güller perişan.
Bu mevsim, bulmadı orta kararı,
Doğuyu kar bastı, haller perişan.

Çile çekmek için yaşıyor insan,
Hem zengini mutsuz, fakiri mutsuz.
Nedir dünyadaki feryâdı figan;
Kıtalar ayakta, İslam umutsuz.

Artık paylaşımda rahat ararız,

Ruhumdaki boşluk sensiz dolmuyor,
Olmuyor bir tanem, sensiz olmuyor.
Varlığım elinde, sahibim sensin,
Ben benden geçtim de, sensiz olmuyor.

Döktüğüm gözyaşı beyhude değil,
Sen de çekeceksin âhüzârımı.
Şimdi ağla, sızla, önümde eğil,
Yazık ki yitirdin bergüzârımı.

Bil ki dünya etme bulma dünyası,

Saçlarla birlikte kırlaştı hayat,
Ben bu yolculuktan alamadım tat.
Dertlerimiz dersen; vermiyor rahat,
Yazılmış yazgıya kim olur imdat?

Senin de gözlerin gönlünce güzel,

Sevsen de sevmesen de Sen bana geleceksin,
Kaderinde yazılı, tek beni seveceksin.
Bir yol var ki bağlıyor günbegün ikimizi,
Dağlar çıksa karşına, onları deleceksin.

Sanma ki okyanuslar bize engel olacak,

Bambaşka bir gerçekle uyanacağız,
Sağa, yoksa sola mı boyanacağız?
Selâmlar, acılar bizi beklerken;
Bilmem ki hangisine dayanacağız?