Bugün,
Bir yağmur var dışarda.
Elimde kalemim,
Şiir yazıyorum sana otobüsün kenarında.
Ve dün,
Paramparça olan kalbimin,
Sağlam kalan bir yerlerinde,
Hala seni seviyorum.
Orada bir yerlerde,
Hala seni saklıyorum...
Gözlerine bakmak,
Bu zorluklarla dolu hayatta,
küçük ve tatlı bir mola gibiydi.
Seni sevmek bu kadar güzelken,
Seni unutmak nasıl kolay olabilirdi?
Sanki her şarkı senin için yazılmış,
Her film senin için çekilmiş,
Her çiçek senin için ekilmiş gibi.
Bu evrene seni seveyim diye mi koydular beni?
Sanki her yağmur senin için yağıyor,
Ben, ben kalayım,
Sen İzmir ol.
Uzaklardan seni seyredeyim.
Sen, sen kal,
Ben herkes olayım.
Doğan güneşi değil, bir günaydınını.
Yazı baharı değil, senle buluşmaları.
Yeni günün başlamasını değil,
Ben senli sabahları seviyorum...
Havada beliren ayı değil, bir iyi gecelerini.
Sen bir martı oldun uçtun gittin.
Arkanda derin bir sessizlik kaldı,
Susmaz çığlıklar kaldı.
Sen bir martı oldun uçtun gittin.
Arkanda bitmez göz yaşları kaldı,
Sen yoksun ya,
Tüm sokaklar bomboş şimdi.
Hani beni çağırıp arabama yardım et dediğin,
O Her hafta gittiğin pazar yeri...
Uğradım oraya,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!