İçimdeki çocuğun,
Oyun parkıydı gözlerin.
Gördükçe güldüren,
İçine daldıkça huzur veren.
Gitme benden.
Söyle neden,
Bir saniye olsun aklımda değil de,
Başka bir yerde olmuyorsun?
Gözlerimin gördüğü,
Her yerde sen varken,
Sen bir şairin ilhamısın,
Mutluluğa ermiş bir serçenin göz yaşısın.
Şiirlerle anlatılmaz sözler yetmez,
Sen hayatımın yeşilinde çiçek açan bir papatyasın.
Sen karanlık sokaklarda önüme düşen bir fenersin,
Biliyorum,
Hiç sevmeyeceksin beni.
İnanacağım bir daha eskisi gibi olamayacağımıza.
Arkadaşın olarak bahsedeceksin insanlara.
Ama söz veriyorum,
Ben o günde şiir yazacağım sana.
Güneş ve ay gibiydik biz seninle,
Sen başkasını görmek için doğardın.
Ben bütün şehrin yalnızlığında uyanık kalır,
Bütün gece seni düşlerdim.
Yıldız ve deniz gibiydik biz seninle,
Siyahı sevmezdim,
Umutsuzluğun rengidir diye,
Oysa gerçeklerin rengiymiş.
Şimdi siyah ben olmuşum.
Gece gibi, özlem gibi, gerçek gibi...
Karanlık sokaklarda seni arıyorum.
Cadde cadde, boy boy ağaçlar,
Aslında karşıma çıksan aydınlanacak tüm yeryüzü.
Adım adım son bulacak tüm karanlıklar.
Seni arayacağım demiştim,
Kimseyi koyamadım kalbimdeki tahtına,
Sevgim ağır bastı ihanet ettim gururuma.
Git kavuş bahsettiğin sevdalına,
Söz veriyorum çıkmayacağım bir daha karşına.
Yürüyorum puslu ismir sokaklarında,
Ağlamak geliyor içimden,
Ağlamak istiyorum.
Düşmek istemiyor göz yaşları gözümden,
İzin verin diyorum,
Ağlamak istiyorum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!