Enes Papağan Şiirleri - Şair Enes Papağan

Kötü şeyler duyuyorum arkandan,
Başka birisimi var?
Çok şey var sandığından,
Bak burada senin için atan bir kalp var.

Beraber olamayız sevdiğim,

Benim sana olan gülüşlerim,
Çocukluğumdan yadigar.
Sana çarpan kara gözlerim,
Zarif gözlerinde kaybolur yar.

Sen ya bir ağacın dibinde,

Ara beni konuşalım,
Anlatacak çok şeyim var.
Tut ellerimi bırakma beni böyle,
Söyleyecek çok şeyim var.

Ara beni konuşalım,

Yürüyorum yağmurun altında,
Sen yoksun yanımda.
Bu şehir sessiz,
Bu kalp sensiz,
Olmuyor Açelya.
Anlasana.

Ölüm dediğin,
Mezar taşına yazılan iki cümlelik yazı mıdır?
Yoksa toprağın üzerine bırakılan bir demet zambak mıdır?
Hayır ölüm dediğin şey,
Her gün duyulan seslerin son bulması,
Gözlerin kapanması, güneşin batması,

Şiir yazmıyorum ben,
Anlatıyorum sadece derdimi.
Kızma bana anlatamam sana,
Görme bu çaresiz halimi.

Sokak lambası altında,

Aşk;
Onunla olduğun yerde bile,
Onsuz olmaktır.

Onsuz olduğun yerde bile,
Onunla olmaktır.

Bulaşıcı bir gülüş var sende,
Gördüğümde beni de çocuklaştıran...

Gözlerin yaklaşınca gözlerime,
Donup kalırım olduğum yerde.
Saçlarının her bir teli değdiğinde yüzüme,
Susarım etmem tek bir kelime.

Bak bana nefes alayım,

(I)
Kaç zaman geçti seni ilk göreli,
Hala ilk günkü gibi atar yüreğim.
Ellerim gitse de Yazamam sana,
Başkasındadır gönlün bilirim...