Enes Papağan Şiirleri - Şair Enes Papağan

Bir ilkbahar sabahında;
Ağaçlar meyvelerini versin,
Kuşlar cıvıldasın şarkılar söylesin,
Ben en güzel şiirlerimi okuyayım sana,
Uzanalım dinlenelim bir ağacın kenarında.

Sen gece yatmadan önce,
Aklımdaki şarkı,
Dilimdeki şiirsin.

Sen bir sene boyunca,
Söyleyemediğim,

Bugünün tarihini not alacağım,
Çünkü sevdiğime kavuştum.
Bugünün gecesini hiç unutmayacağım,
Çünkü mutluluktan uyumayı unuttum.

Sen uyu ama Açelya,

Mutlu ol,
Çünkü o güzel yüzün, sen güldükçe güzelleşir.
Sen gülünce, tohumlar filizlenir, ağaçlar yeşerir.
Sen gülünce, çocuklar sevinir.
Sen gülünce, bülbüller uyanır, en güzel şarkılar söylenir.
Ve benim için bu dünya, ancak sen mutluysan güzelleşir...

Ela gözler,
Sevilmeyi bekler.
Bu yürek sevdi ya seni,
Artık ne acı ne gurur dinler.

Bendeki gözler,

Sen;
Sonbaharda bir yapraksın,
Kışın bir güneşin,
Yazda karsın.

Sen;

Masallar hep mutlu sonla biter,
Peki ya aşk şiirleri?

Nasılsın diyorlar,
İyiyim diyorum.
Gerçekten iyi miyim?
Bende bilmiyorum.

Umudu olunca insanın,

Kafamda fırtınalar var,
Kalbimde en şiddetli depremler,
İçimde kaldı bazı sözler,
Kağıda bile yazamıyorum.
Ne acı.

Bana yılın şairi diyecekler,
Ne anlamı var sen bana şairim demedikten sonra.

Röportajlarımı yapacaklar her yerde,
Ne anlamı var sen soru sormadıktan sonra.