Enes Papağan Şiirleri - Şair Enes Papağan

Kalbim hızla çarpıyor,
Canımı acıtıyor.
Sanki tüm bu dertleri başıma,
Kendisi açmamış gibi...

Seni sevmeyi bırakmaya çalıştım,
İnan çok uğraştım.
Yeri geldi başka yerlere adım attım,
Ama attığım her adımda,
Yine sana geldim.
Yine sana rastladım.

Gökyüzünden bir yıldız çaldım,
Sana yazdığım şiire ekledim.
Gökyüzü hesap sormadı benden,
Şiirde gözlerini görünce.

Defterimden bir sayfa yırttım,

Seni ilk görüşümdü sanki dün gibi,
Öyle göründün ki gözüme sanki melek gibi,
Hiç düşünmeden söyledim sordum ismini,
Kalbim seni söyledi “bu kimdir?” diye.

Konuştuk bütün gün hiç sıkılmadan,

Seni ilk görüşümdü sanki dün gibi,
Öyle göründün ki gözüme sanki melek gibi,
Hiç düşünmeden söyledim sordum ismini,
Kalbim seni söyledi “bu kimdir?” diye.

Konuştuk bütün gün hiç sıkılmadan,

Sen vardın kurduğum her hayalde,
Sen gittin hayalsiz kaldım.
Her tutuşumda sen vardın kalbimde,
Sen gittin anlamsız kaldım...

Gel gör kaldırımda açan çiçekleri,
Ezilecek olmalarına bakma.
Bulundukları yeri seviyorlar,
Ezilmeyi önceden göze almış hepsi...

Ben,
Seni ilk gördüğüm haline aşıktım.
Hele o kokun...

Ne zamanki o koku,
Başkasının üstüne sindi,

İnsana ne kadar acı veriyor;
Cevabını bildiği bir soruya çözüm aramak,
Olmayacak bir şey için hayaller kurmak,
Sevmediğini bildiği birine aşık olmak.

İnsana ne kadar hasar veriyor;

Seni kalbimin en ortasına koydum Açelya,
Sen her kıpırdadığında kalbim daha da ağrıyor,
Sende içerde dans ediyorsun.

Ama dans et Açelya,
Kalbim ağrısın önemli değil,