Saçlarınız güneş gibi hanımefendi,
Sarılığı gündüzümü aydınlatıyor.
Kalbinizse kan gibi hanımefendi,
Kırmızılığı hayata bağlıyor.
Gözleriniz ilaç gibi hanımefendi,
Tüm özelimi anlattı,
Sırrımı yaydı.
Tamam bundan sonra, yeter,
İstemem daha şair olmayı.
Okuyan halime acıdı,
Seni gördüğüm rüyalar,
Hayatımın en tatlı yalanları.
İnsan hiç yalanları sever mi?
İnsan hiç şiir yazar mı gördüğü on saniyelik rüyalara?
Ama içlerinde senin olduğun rüyalar,
Çok büyük istisna...
Halis bakan gözlerime,
Öyle şeyler söyleme.
Dön şu düşünceden,
Gidiyor gibiyim izin verme.
Derman arayan sözlerime,
Kimilerinin kaderinde kavuşmak yoktur
Kimileri sarılırken sevdalılarına
Kimilerinin kaderinde onları izlemek vardır
Ben oturuyordum ağacın kenarında,
yanıma düştü bir gül tanesi.
Saçlarıma dokundu,
Heryerim o koktu.
Temizledi bütün kiri pisliği.
Kader birbirimize yazmış bizi.
Ne sen kaçabilirsin benden,
Ne de ben uzaklaşabilirim senden.
Kader birbirimize yazmış bizi.
Anlamıyor musun?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!