Enes Papağan Şiirleri - Şair Enes Papağan

Melek yüzlüm benim,
Uçur beni kanatlarınla,
Götür uzaklara,
Sadece birbirimizi sevelim.

Melek yüzlüm benim,

Bir merdiven vardı sınıfımızın yanında,
Ne gülerdik orada seninle.
Bir şiir çıkarırdım cebimden heyecanla,
Sen okurdun ben dalardım gözlerine.

Koyardın kafanı omzuma elinde siyah zarfınla,

Bir merdivenin ucunda,
Soğuktu, üşüyordum
Seni bekledim, yoktun
kendime sarıldım.

O gün bu gündür,

Kollarındır bana en rahat mesken,
Sar beni narince, senin olayım.
Bir çocuk misali okşa saçlarımı, sev beni.
Senin kollarında hayat bulayım.

Gözlerindir bana en rahat mesken,

Bir ilkbahar sabahında;
Ağaçlar meyvelerini versin,
Kuşlar cıvıldasın şarkılar söylesin,
Ben en güzel şiirlerimi okuyayım sana,
Uzanalım dinlenelim bir ağacın kenarında.

Sen gece yatmadan önce,
Aklımdaki şarkı,
Dilimdeki şiirsin.

Sen bir sene boyunca,
Söyleyemediğim,

Bugünün tarihini not alacağım,
Çünkü sevdiğime kavuştum.
Bugünün gecesini hiç unutmayacağım,
Çünkü mutluluktan uyumayı unuttum.

Sen uyu ama Açelya,

Mutlu ol,
Çünkü o güzel yüzün, sen güldükçe güzelleşir.
Sen gülünce, tohumlar filizlenir, ağaçlar yeşerir.
Sen gülünce, çocuklar sevinir.
Sen gülünce, bülbüller uyanır, en güzel şarkılar söylenir.
Ve benim için bu dünya, ancak sen mutluysan güzelleşir...

Ela gözler,
Sevilmeyi bekler.
Bu yürek sevdi ya seni,
Artık ne acı ne gurur dinler.

Bendeki gözler,

Sen;
Sonbaharda bir yapraksın,
Kışın bir güneşin,
Yazda karsın.

Sen;