Biliyor musun sevdiğim,
Sensizlik çok sadık.
Hiç ayrılmıyor yanımdan.
Madem gitmeyeceksin,
Gel bir sarılayım sana diyorum.
Yaralarım yok benim,
Sadece sen varsın.
Ve sen varsan;
Hasret var, ayrılık var, acı var,
Acıların acıtması var.
Önümde bir parça boş kağıt,
Bir dörtlük ben yazarım,
Bir dörtlük sen.
Hızlıca yazıp sırayı sana bırakırım,
Çünkü sen yazarken zaman durur,
Doyasıya sana bakarım...
Hava karanlık binbir derdim var,
Ben seni özlüyorum sen yoksun.
Bu yaz kalbimde derin bir soğuk var,
Ben üşüyorum bu sıcakta sen yoksun.
Vücut uykusuz gözler yorgun,
Bilsen sen üzülme diye ne şiirler çöpe attım,
Nice yangınları kalbimde söndürdüm,
Yokluğunda kaç umut öldürdüm.
Demiş ya hani Cemal Süreya,
"Ben seni severken Kendimi çok üzdüm."
Ben sana aşk demem,
Çünkü aşk defalarca öldürdü beni.
Sevda derim aramızda olana,
Ancak böyle ifade edebilirim sevgimi.
Sarışınlığın dağıttı karanlıklarımı,
Bir gün göçüp gideceğiz bu dünyadan,
Ama şiirlerde yaşayacağız.
Evet, belki hiç kavuşamayacağım sana,
Ama şiirlerde hep beraber olacağız...
Geceler boyu tavana bakar gözlerim,
Hiçmi birşey söylemez bana gözlerin?
Bir derdim var sevda güneşim,
Sana anlatamadığım, öyle hüzünlü öyle derin.
Seni gördüğüm her an titrer dizlerim.
Herkes dünyalar kadar sever.
Ben seni, komadayken bile sesini duyacak kadar seviyorum...
İnsan hiç,
Haydi bir an önce gece olsunda,
Yatağıma uzanıp seni düşüneyim dermi?
Sevilen sen olunca,
Diyor işte.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!