Aşk bazen gelmeyecek birini beklemektir,
Hiç sevmeyecek birini sevmektir,
Her anında aklına getirmektir,
Gördüğün en ufak bir anda bile gülebilmektir.
Güzel şeydir aşk,
Her seçtiğin kapı, çıktığın yolda,
Seni kalbime gömdüm,
Kalbim bir mezarlıktır artık,
Bir umudun, inanışın, aşkın mezarlığı...
Geceler bile özlemimi gidermemeye başladı.
Ev dar geliyor bana parklarda buluyorum kendimi.
Artık gökyüzüne bile sığmıyorum.
Üstümde kalın bir palto ellerim cebimde,
Üşüyorum, soğuktan değil.
Tam sana şiir yazdım,
Sonra aklıma geldi bir başkasına gittiğin...
Her adımımda sana yürüdüm aslında.
Ve her yürüyüşümde,
Gözlerim gözlerine takıldı,
Yolumu kaybettim..
Uzunca yürümek ağlamak sayılıyorsa,
Ne çok gözyaşı dökmüşüm bu dünyada...
Oysa ben çok güçsüzmüşüm karşında,
Her zorlukla başa çıkan ben bir tek sana yenilirmişim,
Söylediğin onca kötü söze yanıt veremezmişim,
Çünkü sevdiğim, tek zaafım senmişsin.
Dursan karşımda hiç bir şey demesen bana,
Yazıklar olsun içimdeki çocuğa,
Hala senin için ağlıyor.
Yazıklar olsun kalbime,
Hala senin için atıyor.
Aşk ne biçim bir zaaf böyle,
Hasretinle ağaran bu kalp varken,
Günlerim gün değil.
Sensizlikle içim yanarken,
Ben ben değilim.
Sen yanımdayken zamanı durdursalar,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!