Ar ve namus, çekilirken karanlığa;
Çıktı edepsizlikler gün ışığına.
En büyük edepsiz benim! diye bağırsam,
Bu gerçeğe kim inansa?
Yok mu her insanda, az da olsa haya,
Biz çıkmışız çoktan yola.
En büyük edepsiz benim!
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Çoktan yoldan olmalı sanırsam.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta