Emrullah Çelik Şiirleri - Şair Emrullah ...

Gönül ikliminde yalanlar büyür,
Bir maske takılmış her güzel ömür.
Her gülüşü ardında bir sızı yürüyor,
Hakikat nerede, kim bilir öyle.

Gam doldu göğsüme, sözüm geçmiyor,

Gönül ikliminde yalanlar büyür,
Bir maske takılmış her güzel ömür.
Her gülüş ardında bir sızı yürür,
Hakikat nerde, kim bilir öyle.

Gam doldu göğsüme, sözüm geçmiyor,

Dar geliyor yalanlarına, biçtiğim kılıf.
Gözlerim kendi yüzüme firarda yine,
Saklanır aynalar, yansır derinden.
Ne yapsam aralanamam,
Bu sahte suret perdesinden.

Gözlerin yıldız gibi parlar,
Kalbim seninle atar.
Sensiz geçen her an dar,
Aşkınla dolu bu yüreğim sana ağlar.

Seninle başlar her günüm,

Güvercin gerdanı incecik, zarif,
Gökyüzünde kanat çırpan serüvenin kifayet.
Yükseklerde süzülür, rüzgârla dans eder,
Bembeyaz kanatlarıyla huzur sunar insanlara.
Gözleri masmavi, serin bir pınar gibi,
Gönlü hür, sevgi dolu, engin ufukları sezer.

Bir mesnevi yazmak özünde bir serüven,
Duygu dolu mısralarla dolu bir sefer.
Gönülden gelen seslerle dokunur her hece,
Bir yolculuk başlar, gizemli bir nefer.
Güneşin ışığı gibi aydınlatır sözleri,
Gecenin karanlığında yıldızlar gibi parlar.

Ne kahırdır, nede keder bu
Kalemin gözyaşı , kâğıdın ağıtıdır.
Bir uzun çizgi , bir kısa nokta.
Ayrılığı yok sayar gibi ,
Çıkmaz sokaklarla kavgadır bu.
Işıkları sönmüş caddelerde koşar gibi,

Kesin ve nettir ölüm, yol biter bir anda,
Ruh ayrılır bedenden, titrer dünya o anda.
Hatırlar kendini birden, unuttuğu ne varsa,
Heybem boş kalmış ana… Azabım da içimdedir aslında.
Heybem boş kalmış ana, sözümü tutamadım;
Döndüm dünyadan geri, ama geri dönemem artık.

Siz sanıyorsunuz ki, uyuyunca bitecek.
Kapatınca göz kapaklarınızı, dünyanın ağırlığı da kapanacak sanıyorsunuz.
Karanlığı bir battaniye gibi çekip örteceksiniz korkularınıza;
içinizdeki uğultuyu, dışarıdaki sessizliğe karıştırıp kaybedeceksiniz.
Ve sabahı… hep yaptığınız gibi, umut sanacaksınız
aslında sadece alışkanlıktan, çaresiz bir ezberden.

Evvel O’dur; vakti doğmaz, hükmüne ermez zamân,
Âhir O’dur; son tükenir, hükmü kalır câvidân.

Zâhirin nakşında kalan sûreti mânâ sanır,