Yarım kalmış bir hikâyenin türküsü bu,
Gözlerinde yaralı bir bakış, ellerinde yorgun bir sessizlik.
Yazılmamış sayfalar arasında kaybolmuş,
Sevdanın özlemiyle yüreği kavrulmuş.
Bir zamanlar varmış, umutlar yeşermiş,
Gökyüzünde sevdanın izi dolanırmış.
Yol uzanır önümde sonsuzluğa,
Adımlarımın sesi yankılanır sessizliğe.
Her adımda bir hikaye saklıdır,
Her yolculuk bir deneyim, bir ders doludur.
Yolculuk başlar, hedef belirsiz,
Yola çıktım bilmeden,
Rüzgâr döndü peşimden.
Düşe kalka öğrendim ben
Meğer yol yürütüyormuş kendinden!
Bir iz kaldı ardımda,
Kim bilir nereye varacak?
Yol bitti… Ben bitmedim.
Bir yanım toprak, Bir yanım duman.
Aşka düşmüş garip gönül,
Ne giden belli, Ne kalan.
Bir ömrü tükettim de fark etmedim anı,
Ne bahar ne de hazan tanıttı zaman’ı.
Nice düş, nice hüsran dolandı avucumda,
Gecelerde sakladım içimde yananı.
Gözümde solarken hayâlimdeki bahar,
Yolun yarısında kaldım ey gönül,
Ne ileri gidebildim, ne geri döndüm.
Bir yarım kalmış dua gibiyim,
Adını her nefeste yeniden andım.
kadife bakışlım
yazamadıysam sana şiirle çicekle bezeli bir kaç satır
sakın ha küsme darılma
sana kaç defa yazmak ıstedim
ama yazamadım
sana seni seviyorum diyemedim diyemeycegim de
Bir nehir gibi aktı zaman,
Ben kenarında bekledim sessiz.
Ne geçmişe dönebildim,
Ne de yarına eriştim.
Zaman bir takvim değil, bir aynadır,
Ne bende tâkat-i vuslat, ne sabr-ı hicrân var,
Bu cân ki mîzâna girdi, yükü dahi cân var.
Ne ben o ben ki hevâdan berî kalabilmiş,
Ne dil o dil ki bu yangınla sükûn bulabilmiş.
Nevruz ateşlerinde yakarak kutsal saydığımız kederimizi,
Serperiz hüzünlerimizi dağların zirvesine.
Her bahar Fırat ile Dicle arasında gezinir,
Dilimizdeki istila türküleri.
Güneşler doğurur, güneşler batırırız Nemrut'un başında,
Kederleri yakar, hüzünleri tütsüleriz.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!