Sevdayı taşımaya yürek lazım
Bu kadar yüreksiz in arasında boğuluyorum
Sevda kaç bedendi!
Bazı yüreklere bol geldi
O kadar kalpazan var ki
Sevgi izbelerde kara borsa
Baharda ayaz vurmuş, mor dağların sümbülüyüm
Ne güzel hayallerim vardı
Kelebeklerin kanat seslerini dinleyecektim
Kırıldım
Toprağa tutunan dalından
Yine bir sevdamı öldürdüm
Az önce ama kendi istemişti
“Gülüşlerine gömsünler beni”demişti
Sevdam hep şafağa gebeydi,
Gönlüm gün doğumuna erişemedi.
Hazanı bilirimde hafız!
Baharın kokusunu rengini anlatsana,
Gecede dem vurdumda,
Gündüzde mavilere hasret kaldım...
Gülüşlerimi yüreğime değilde
Resimlere bıraktığım gün kaybettim
Söylesene hayat, ben sende nekadar ettim
Bu saatten sonra kimse bana niye değiştin demesin.
Ruhumun kanatları göğsümü parçalıyor,
Ben bu dünyanın yetim çocuğuyum,
Ne sahip çıkanım var nede anlayanım,
Kayboldum bunca ruhsuz bedenlerin arasın da.
Bir nefes istiyorum tüm umutları içime çekecek kadar,
Bir boşluk var bende,
İçinde hiçlik, hiçlikte kaybolmuş benlik.
Kaybolmuşluğun sarhoşluğu,
Heybemde taşınmaz bir ağırlık ...
Bir yol hikayesi ki başlangıcı var ,
Sessizliğim cesaretin olmasın
Fırtınaları içime hapsediyorum
Biliyorum ki çok şeyler kırılacak
Sonucu büyük bir kayıp
Bilir misin ben kaybeden olmam...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!