Her şeye boş vermiş ama herseye dahil edilmiş olmak,
İşte bizi dibe çeken hayat...
Şu eksik gönlüm sevdanın hazzını yaşamak isterdi,
Aşk denilen umman hileli bir yanılgı imiş,
Yüreğinden sevda taşar diye beklerken,
Taşlaşmış buz dağı gururunda heba olduk be adam...
Erimedi dağım da karlarım
Geçmedi yüreğimde hazanım
Elimi tutup ısıtanım yok
Ben bu dünyada niye varım
Dert dinledim huzur sattım
Sessizliğinde söylenecek tüm kelimeleri kurşuna dizdirdin
Silah benim elimde olsada,
Kurşunu namluya sen sürdün
Gecelerden pervinleri tek tek topladım ve sen gitmiştin.
Şimdilerde ben ölmüş yüreğimi kefenliyorum
Sen uzaklığı seçtin sınır çizdin
Bende senin sınırlarını ihlal etmedim biat ettim
Maksadın beni tehdit etmekti, unuturum seni diyerek
Ama sen geri geldiğinde bana çoktan yabancıydın
Sevgi yeşere bilseydi yürek hanende
En çok sana yakıştı cepheyi terketmek
Sirette namertsin, surette mert
Sen hatanı asla farketmezsin
Hüzünde hüsranda sana kalsın sevdiğim.
Sen aşk 'ı aldatmak için kullanmışsın
Zamana yenik düşmüş sevdaların figüranlarıydık
Rüzgar esti, ruhumuzun dalları kırıldı
Geriye kalan acı bir sessizlik
Bundan sonra bahar gelir mi
Gelsede eski hevesler yeşerir mi...
Baba ben geldim!
Heybem çok dolu,
Acı ,hüsran, ihanet sevdiklerinden darbe,
Ne ararsan var baba.
Güvensizliğim mi güzel sözlerle dilindeki zehiri saklayanlardan,
Sol yanım ölüyor anne,
Sol yanıma kavuşamadan hemde,
Umudumun yolları kayıp,
Diller lâl şiirler küskün.
Yaşanmamış günümdü sevdam,
Geçmişten gelen huzurum,
Bu günümün yangınına yağan yağmurum,
Her şey bitti diyip dizlerimin üzerine çöktüğüm de,
Yüreğime dokunanım, yaralarımın merhemi adam.
Bilir misin gönlümün huzur ritmi,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!