Emekle Açan Gül Şiiri - Yücel Özkü

EMEKLE AÇAN GÜL
Kurumuş bir saksıda
Bir filiz güne uyanır.
Bir damla düşer toprağa,
Kuru dal baharı sezer.

Ne zenginlik ister çiçek
Ne de süslü bir bahçe.
Sevgiyle uzanan bir el,
Gül yetiştirir taşlıkta.

İnsan da toprak gibidir,
Bahar saklar içinde.
Bir gönle emek verince,
Gül açar sessizliğinde.

Güzellik dalda değil,
Kökü besleyen elde.
Bir çiçek boy veriyorsa,
Emek vardır özünde.

YÜCEL ÖZKÜ
24 Ekim 2026/23:46