Elveda Gençliğim Şiiri - Erokrates Erol ...

Elveda gençliğim...
Rüzgârlara bıraktığım o en deli çağlarım.
Her vedayı bir ayrılık sanan o masum yanlarım, Elveda...

Elveda geleceğim...
Henüz dokunamadan yitirdiğim ümitlerim. Gözlerimde yarım kalmış düşlerim, Elveda..

Elveda geçen yıllarım...
Fark etmeden beni benden alan senelerim. Aynaya her baktığımda, yüzümde bana ait olmayan yorgunluklarım, Elveda. ..

Elveda mutluluklar...
Bir zamanlar içimde çiçek açan o kırılgan sevinçlerim.
Gülüşlerim'de saklı kalan o hoyrat hayatım, Elveda....

Oysa her şeyi bir elveda'ya sığdıramayan ben.
içimde susturamadığım bir feryatla,
bir vedanın gölgesinde duruyorum.
Ne gidebiliyorum, ne de kalabiliyorum.
Hala adını koyamadığım bir yerde bekliyorum...

Artık, ne geçmişe dönecek gücüm var,
Ne de geleceğe inanacak cesaretim...
Sanki hayat benden vazgeçmiş gibi,
Ben de kendimden geçmiş gibiyim...
"İnsan en çok ne zaman kendinden vazgeçer bilir misin?"
Ne gittiğinde, ne de kaldığında..
Kendi hayatına yabancılaştığını fark ettiğinde, vazgeçiyor işte....
Vazgeçiyor kendinden...

22,12,2003