Eey, Hayat Şiiri - Erokrates Erol Güner

EEY..! HAYAT…
Eeey Hayat… Ne yapalım,
Senin içinde yuvarlanıp gidiyoruz işte;
Bazen bir sevincin peşine takılıyor,
Bazen bir hüznün içinde kayboluyoruz.
Sayende kimi zaman ağlıyor,
Kimi zaman hiçbir şey olmamış gibi gülüyoruz.
Dönüp dolaşıp kendimize sorular soruyor, Cevapların çoğunu bildiğimiz hâlde,
Ya duymak istemiyor ya da bilmemezliğe vuruyoruz.
Belkide gerçekleri bilmekten değil de,
Onlarla yüzleşmekten korkuyoruz.

Eeee..! Söyle bakalım hayat…
Sen nasılsın, memnun musun bizden?
Daha kaç sınavın var önümüzde?
Kaç kez daha düşürüp kaldıracaksın bizi?
Kaç hayal kırıklığı, kaç yarım kalmış hikâye, saklıyorsun yolumuzun üzerinde?
Var mı bize oynayacağın yeni bir oyun?
Var mı önümüze çıkaracağın başka bir yol? Yoksa yine umut verip yarı yolda mı bırakacaksın?
Yoksa yine kızıp kapıları yüzümüze mi kapatacaksın..

Eee...! Şimdi söyle bakalım hayat ....
Daha ne kadar sürecek bu telaş?
Bu bitmeyen koşuşturma,
Bu sonu gelmeyen mücadele?
Ne zaman durup da derin bir nefes alacağız?
Ne zaman anlayacağız, yaşadığımız günlerin yalnızca takvim yapraklarından ibaret olmadığını?
Ne zaman, hayatı yaşamakla ömrü tüketmek arasındaki farkı göreceğiz?

Ey..! Hayat… Sana son bir sorum daha var:
Senin sonun ne zaman gelecek?
Yoksa sen bitmeden, biz mi tükeneceğiz senin bitmek bilmeyen yollarında?
Yoksa biz mi veda edeceğiz sana,
Senin sonunu hiç göremeden?

Biz senden yalnızca bir ömür istemiştik be hayat…
Sevinciyle, hüznüyle, acısıyla, mutluluğuyla Dolu dolu yaşanacak bir ömür…
Ama sen ne yaptın?
Bir ömrün içine binlerce hayat sığdırdın.
Her defasında yeniden başlattın bizi;
Bir yanımızı umutla büyütürken,
Diğer yanımızı acılarla tükettin be hayat...

Söyle bakalım hayat,
Bunca yaşadığımız ömrün sonunda,
Gerçekten yaşadık mı biz,
Yoksa sadece yaşamak uğruna mı tükettik ömrümüzü?

Oysa insan ömrünün sonuna geldiğinde değil, Yaşayamadıklarının farkına vardığında anlıyor; Asıl kaybettiği şeyin zaman değil de,
Kendi ömrü olduğunu…
Şimdi ise geriye, yaşanmamış hayallerin
Ve içimizde ukde kalan bir ömrün hikâyesi kalıyor....
Ne yapalım be hayat, Bize de o hikâye ile birlikte senin içinde yaşamaya çalışıyoruz....

30,08,2023