Uzakta olsanda ya da kovulsanda yanından ansızın,
Çeker seni o gözler, alır dayanamazsın.
Ateşe uçan kelebekler gibi,
ona uçar, kavrulur,
yok olur yanarsın.
Bil ki hiç umurunda bile olmazsın,
Yinede kendini ondan alamazsın.
O, sanki bir hazan yaprağına biner,
döne döne kaybolur gider.
Ardından baksan da nafile.
Kafaya koymuştur birkere,
dönmeyecektir geri,
bakmayacaktır sana bir kere bile.
Ama ay yüzlü kraliçe,
Ayın ışığı seni de çarpar birgün,
Kim bilir Ekim de belkide...
Kayıt Tarihi : 16.11.2026 20:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!