Dil tutuldu, dinledim zikir gibi şikâyetleri;
Gönlümde uslanmaz oldu gül-çehre hayâlleri.
Efkâr parçalara bölsede bu yalnız kalbimi,
Doğmaz şafak bende, değişir ruhumun hâlleri.
Ne bir ses bahçede, ne de bir gül üstünde bülbül;
Unutur sanma, gittin diye seni; bekler gönül.
Senden kalan eski sandalye, bana hayat olur.
Bu kalp yansada unutmaz, seni anar durur.
İlk bakışta kaldı vedânın tek senden murâdı,
Bu aşk değil, anladım, gönlümü yiyen azaptı.
Son gidişin sanki yazılmış bize bizden kader,
Her yanımı yalnız bir gölge kaplar gibi sardı.
Ne bir ses bahçede, ne de bir gül üstünde bülbül;
Unutur sanma, gittin diye seni; bekler gönül.
Senden kalan eski sandalye, bana hayat olur.
Bu kalp yansada unutmaz, seni anar durur.
2022
Eyüp Dalkılıç 2Kayıt Tarihi : 10.08.2026 20:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!