Dürüst Değilsin Şiiri - Kasım Akbez

DÜRÜST DEĞİLSİN…

Sevgiyle bakıp da bir çift göze karşılık beklemeden selam vermiyorsan, bir gönle dokunmayı yük sayıyorsan, ne kadar doğru konuşsan da dürüst değilsin.

Kendin için istediğin güzelliği kardeşin için dilemiyorsan, kendi yaranı sararken onun acısına bir an olsun eğilmiyorsan, dürüst değilsin…

Haksızlığa uğradığında adalet arayıp başkası uğradığında susuyorsan, kendi kusuruna mazeret, başkalarının kusuruna hüküm yazıyorsan, dürüst değilsin…

Bir tebessümü esirgiyorsan, bir selamı menfaate bağlıyorsan, iyiliği karşılıkla ölçüyor, insanı makamıyla tartıyorsan, dürüst değilsin…

Çünkü dürüstlük yalnızca yalan söylememek değildir. Dürüstlük, kalbinin söyledikleriyle dilinin söylediklerinin bir olmasıdır.

Bir elin verirken diğerinden habersiz olması, bir iyiliğin ardına teşekkür beklememektir. Kendine hak gördüğün merhameti başkalarından esirgememektir.

Unutma!

İnsan, kendine yapılmasını istediği iyiliği başkası için de isteyebildiği gün insandır. Sevgi menfaatten, kardeşlik hesaptan, iyilik karşılıktan arındığı gün, işte o gün dürüsttür insan.

Ve bil ki:

Dürüstlük, herkesin önünde iyi görünmek değil, kimsenin görmediği yerde de iyi kalabilmektir.

Çünkü insanın gerçek aynası, başkasına gösterdiği değil, başkasından esirgemediği merhamettir.