Sabahın seherinde, dilde usulca büyüyen bir duayla açılır kapım,
Eşikte bırakırım dünyalık kaygıları, adımımı atarım kutlu yola.
Yüzümde hiç eksilmeyen o şefkatli tebessümle,
Kuşanırım iyiliği; bir zırh gibi, bir siper gibi...
Koca bir 24 saat başlar ardından, zamanın ötesinde;
Her saniyesi tevekkülle ilmek ilmek dokunan,
Her soluğu bir canın umuduna adanan...
Büyüğüme hürmetle eğilir başım, koca çınarların altında,
Küçüğüme sevgiyle uzanır ellerim, bir bahar tomurcuğu naifliğinde.
Dürüstlüktür pusulam benim, merhamet ise göğsümde atan kalbim...
Çünkü bilirim ki darda kalana uzanan bir el olmak,
Dünyanın bütün ziynetlerinden daha kıymetlidir şu fani ömre.
Ve birden siren sesleri yırtar sessizliği,
Alevlerin kızıl kıyametinde, dumanların zifiri karanlığında...
Zaman durur, korku çekilir; geriye sadece adanmışlık kalır.
O kor ateşin, o taş yığınlarının arasından bir feryat yükselir ansızın;
Gözleri korkuyla mühürlenmiş minik bir çocuğun bakışları...
Onu o cehennem sıcağından söküp alıp göğsüme bastığım an,
O küçük ellerin titreyerek boynuma sarıldığı o tek bir saniye var ya;
İşte o an, bütün cihan yeniden filizlenir içimde
Umutsuzluğun en koyu demlerinde tükenen gözlere,
Bir ışık, tutunacak güvenli bir dal olabilmektir benim nasibim.
Ben bir itfaiyeciyim;
Ateşe serinlik, çaresizliğe çare, kimsesize sığınak...
Bir canı yaşatmayı, bütün insanlığı yaşatmak sayanların sevdalısıyım.
Dualarla çıktığım her nöbetin sonunda,
Küllenmiş yangınların ardından bir tebessümle silerim terimi.
Yorgunluğumu alır götürür kurtarılan bir ömrün duası,
Ben yine aynı tevekkülle, aynı gururla beklerim...
Kasım AkbezKayıt Tarihi : 4.10.2026 23:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!