Dursun Tombul Şiirleri - Şair Dursun Tombul

Sensizlikle dopdolu;
Diyarlara attılar beni.
Yalnızlığın;
Korkunç buldozeri,
Eziyor ümitleri.
Elem rüzgarlarının amacı,

Bir derbederlik kayığında
Sallanır,
Yüreğim.
Sığınacak gönül kıyısı arar.
Pırıl pırıl sularda durulanırken
Umutlar;

Emsalsiz
Bir sincaptır AŞK;
Zaman ağacının dallarında
Bir yukarı
Bir aşağı
Hoplayıp oynar.

Bilinmez
Diyarlarda kaldım.
Çaresizlik;
Yakın takipte.
Nerelerden
Geçip giderken.

Mağrur komutan Azrail;
Benimle uğraşmanın
Mutlak galibi.
Yüreğimi susturduktan sonra,
Sırra kadem bastı.
Tanımadığım eller

Senin için
Iskacı diyorlardı.
Tam
12den vurdun.
Bulamıyorum
Bir türlü,

Ben geldim diyerek
Kapımı tıklayacaktın
Hani.
O emsalsiz ellerinle bastığın zil;
Bambaşka çalacaktı
Hani.

Elinden geleni, ardına koymasın
Ayrılık.
İstediği yapsın.
Neticede
Bir karbon kağıdıdır;
Aşkımla

Seni görüyorum;
Bir şimşek çakımı
Bulutların arasından
Geliyorsun.
Bereketli
Nisan yağmurları

Hasretlerdir,
Gün ışığının yüzüne,
Karaları savurup
Gece yapan.
Çocuksu heves-güveslerim;
Ayazlarda