Dursun Tombul Şiirleri - Şair Dursun Tombul

Özlemlerimin;
Cinayeti ile ilgili,
Beni soruşturuyor,
Başı alabildiğince dumanlı geceler.
Usta ellerinde,
Her türlü işkence aleti.

Uçsuz bucaksız
Yemyeşil ovaydı,
Güzelliğin.
Nice duygularla uyanıp,
Ufuklara yelken açardık.
Maviliklerin de üstünde

Bir ayrılık şarkısı
Bestelenir
Kulaklarımın dibinde.
İsyanların,
Elebaşlılığını yapıyor
Duygularım.

Günbatımında duyulur.
Güneşin
Aç çığlıkları.
Loş bir odada büzüşür,
Kırılgan özlem şarkıları.
Donup kalırken mısralar

Çaresizlik;
Bir kobra yılanı edasıyla el ense çöreklenmiş,
Anılarımızın üstüne.
Görevini, en titiz bir şekilde ifa eden gece,
Enlem-boylamlarıyla Projektör gözetlemesinde.
Hazan’ın kuru dudaklarından dökülüyor geçmiş bir şarkı.

Çardak kafalı
Düşünceler çöküyor,
Omuzlarıma.
Yıllar,
Zil zurna sarhoş,
Sokmuş başını

Anlatamam ki,
Seni unutmak için
Kendimle nasıl
Boğuştuğumu.
Gözbebeklerimde büyür,
Dilimin ucundasın.

Renkler, Mevsimler
Bulamaçlı Denklemler.
Neler anlatıp söylerler.
Çekilmez dert,
Şu yaşam dedikleri.
Hep siyah-beyaz, fule.

Önceleri;
Aile, Ev bark
Çoluk-çocuk telaşı.
Sonra;
Torun-torba nüfus artışı.
En sonunda;

Eski bir ahşap kapıyım;
Yaşamın dingin elinde.

Yaşlı, pamuksu eller
Dokunamıyorlar kulpuma.
Çocuksu