Dursun Tombul Şiirleri - Şair Dursun Tombul

Gözlerim açık ölmeliyim.
Hayalin bir an olsun ayrılmamalı,
Renkler etrafında cıvıl cıvıl
Sevgi dünyamızın yakamozları
Pırıl pırıl olmalı.
Gonca güller dudeklarında açmalı.

Aşkım;
Emsalsizdi.
Tatlı anlar,
Güzel günler
Zamanın hep önündeydi.

Nefs;
En büyük düşman.
Boğar onu
Yüreklerdeki dopdolu İman.
Hz.MUHAMMED müjdeliyor;
Bu

Yaşamım;
İpoteğinin altında kaldı.
Duygularımı,
En büyük
Çarmıhlarda geriyorlar.
Gözlerimi oyup,

Beyoğlu;
Duyguların akvaryumu.
Bense,
Zamanın
İstiridye kabuklarından geçen
Lepistes.

Buruşmuş zamandır;

Baliğcilerin
Ellerine teslim ettiği,
Yitik yaşamları süründürür,
İstiklal Caddesi’nin

BEYOĞLU’NDA (21)

Odakulenin
Karşı sokağındaki bardan,
Körkütük sarhoş yalpalayarak,
Dışarı zor atar kendini, Hendelin Sarabandesi.

Gitarın tellerinden yayılırken
Gizemli duyguların melodileri;
Pera Cafe'nin
Önünden geçer
Anılar Treni.
Sırtlarım

Beyoğlu’nun,
Bilmem hangi işhanı nın merdiven altı çay ocağında,
Buruşmuş kese kâğıdı misali
Elleri ayakları kir pas içinde, sisli hatıralar;
Uzun tırnakları ile sımsıkı tuttukları sıcacık demli çay bile
Bir teselli vermiyorlar.

Beyoğlu'nun güzelleri,
Aşkın yalancı yüzleri.
Turaladıkça İstiklal Caddesini
Yakarlar nice yürekleri.