Dursun Tombul Şiirleri - Şair Dursun Tombul

Odamın
Her tarafından,
Buram buram
Yalnızlık fışkırır.
Çaresizliğin
Meyhoş tadı;

Zamanın hışmına
Uğrattın aşkımızı.
Umutsuzluğun tezgahında
Törpülendi duygular.
Nefeslerim kesildi.
Donup kaldı hatıralar.

Seni Buldum,
Seni Kaybettim.
Ardımda,
Çaresiz anılarım.
Önümde,
Derinlemesine yalnızlık.

Merak eder
Bizanslının biri;
Çıkagelir
Tarihin derinliklerinden.
Üzerinde hala
İstanbul Fethinin

Akşam;
Tüm kasvetiyle
Çıkarken karşıdan;
Yalnızlığın
Dayanılmaz kokusu girer
Kapı aralığından.

Aşkıma;
En katmerlice
İhanet ettin.
Dinmiyor sızısı.
Hayalin
Gözlerimin önünde.

Kurtulamıyorum,
Ne aşkından
Ne hatıralarımızdan.
Uzanıyorum
Alabildiğince uzaklara.
Her kilometre taşı,

Seni,
Hayallerime hapsettim.
Karlı dağların zirvesindeki
Doğan güneş misali.
Alabildiğince,
Maviliklere uzanırız.

Bayatlamış aşkların
Ayak sesleridir,
Gecenin uzaklarından
Geçip-giderler.
Anılar,
Baktıkça

Beni,
Hep
Kendine
Kul-köle bil.
İster batır
İster süründür.