Dursun Tombul Şiirleri - Şair Dursun Tombul

Yaşantımın günışığı,
Mevsim duvarlarından sarkan
Sarmaşık gülleri.
Alı moru,
Alabildiğince mavi deniz
Heyecanlarla dopdolu.

Gecenin,
Buz dudakları öpüyor,
Sensiz
Zavallı yüreğimin duvarlarını.
İçimde,
Çocuksu korkular.

Zamanın
Tam orta yerinde,
Küfürlerle dopdolu
Duygularım;
Baş döndürüyor
Sensizliğin,

Gittiğinde
Zaman bitmişti.
Anılarda,
Sütten kesilmiş
Bebek çığırtmaları.
Duygularım,

Geceleri,
Uyku tutmaz
Yalnızlık sarar beni.
Sensizlik,
Kemendini boynuma takmıştır.
Ölüm gelmiş,

Aşkımızın,
O kadar
Derinliklerine inmişim;
Ne cevherler,
Hayaller vardı.
Sapasağlamdı,

Sensizliğin;
Girdabından kurtulamıyorum.
Çaresizliğin darağacında
Anılarımız asılı.
Bilinmez
Kentlerden geldim.

Gözlerinde büyüyor
Çaresizliğim.
Gecenin karanlığını
Sırtlamış,
Geliyor yalnızlık.
Tek şaşmaz adresi benim.

Damak tadı
Yudumlamaktayım
Demli çayımı.
Örümcek ağıdır zaman,
Sarar banliğimi.

Sonsuzluğun
Gölgesinde duruyorum.
Nice
Sevda yağmurları
Üzerime yağdı.
Ayrılık rüzgarları