Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Böyle içten ve derin duaya ancak amin diyebilirim aynı içtenlikle... Peygamber efendimizin şefaatinden, Allah-ü tealanın rahmet ve mağfiretinden mahrum etmesin bizi yaradan.Korktuklarımızdan emim, umduklarımıza nail eylesin....
Tam da Ramazan- ı şerifi uğurlamaya hazırlanırken, kadir gecesi öncesi sanki hatim duası gibiydi şiir. Rabbim tekrarlarına naisp eylesin sağlık ve huzurile, tüm sevdiklerimizle...
Kutluyorum bu maneviyat dolu şiirinizi ve sizi Bülent bey. Nicelerine değerli dost. Sevgim, saygımla...
Mübarek ramazanı şerifin icra edildiği şu günlerde ulviyetin, rahman ve rahimin insan gönüllerine salacağı huzur ölçüsünü bilmek ve anlamak gerek.
Dostun coşkun duygularına içtenlikle saygı duyuyorum. Şiirin özünde varolan
şefkat, merhamet mutlaka ona sahip olan yüce Hakkın kulları için geçerli öz nedenidir. Şu bilinmelidir ki, yüce Allah kul kertesine indirilerek kul nitelikleriyle düşünülemez. Onun öç alma, ihtiras, kin ve nefret gibi duygulardan uzak olduğunu anlamak gerek. Bir yandan kullarını özenle, sevgiyle, şefkatle yakacaksın bir yandan da günah işleyenleri cehennem ateşinda yakarak karşılarına geçip keyif alacaksın düşüncesi Yüce Tanrı'nın düşüncesi değil, öfkeli, kindar ve insalara zorbalık uygulayan insan düşüncesidir. Rahman ve rahim hakkın kullarına en güzel, en doyulmaz nimeti olarak verilmiştir ve affetmek onun, af dilemek bizim gereksinimimizdir.
Kutluyorum dostu... ++
Bülent Hocam Allah (c.c) dualarımızı kabul eylesin. Enfes bir çalışma saygılar.Hocam nasıl eserle çıkacak diye merak ediyordum. Kutlarım çok güzeldi.
Yüce Allah, bu içten gelen o tertemiz yüreğin sesini,tüm insanlık adına yakarışını kabul eylesin inşallah..Amin...Değerli Bülent Bey Kardeşim,şu alemde,nefes alıp veren, yaşayan bütün iyi niyetli,yüreği temiz,vicdanlı,insan olmayı erdem bilen,vatanını,milletini seven insanların duygularına tercüman olmuş bu oldukça manalı,hecelerinden bile duygunun sel olup aktığı güzel yakarış şiirinizi ve değerli şahsınızı canı gönülden kutluyor,selam ve saygılarımı sunuyorum..Yüce Allah cümle dualarımızı kabul eylesin..Amin..
En samimi, en saf duygularla tanrıya yaklaşmak, gönülden geçenleri ona aktarmak, sığınmaktır dua. Allahın istediği yaşam koşullarına uyarak, ondan nasip olmasını istediğimiz dileklerdir dua. Allah hepimizin duasını kabul etsin, bizim için hayırlı olanını nasip etsin inşallah.
Bulunduğumuz özel Ramazan ayına yakışan dizelerinize amin diyorum Sn:Baysal,dualara muhtacız,dualarla ayaktayız,yüreğinize,ellerinize sağlık.Sonsuz saygılar sunuyorum size..Canan Ereren
Allah dualarınızı/dualarımızı kabul etsin...
Yüreğinize sağlık sayın Bülent Baysal...
Dua da nasiptir...dileyebilmek...Rabb ile bütünleşebilmek...somutu aşmak ve soyutta farkedebilme ...nasiptir ...istemekten ötedir o samimiyeti bulduğunda o köprüyü kurabildiğinde...istediğimizi sanırız oysa o ister ihtiyacımız olanı bizden duymayı...yüreğinize sağlık...saygıyla
Amin... ne güzel bir duaydı.. Mübarek ayda Allaha yakarış.. Rabbim herkesin duasını kabul etsin.. Açılan eller edilen dualar kabul olsun...
Çok teşekkürler bu güzel duaya... Gönülden kutlarım...
Saygılarımla...
Amin........
Bütün dörtlüklerden dökülüveren 'niyete, yakarıya, içimizi dışa çeviren samimiyete, hem kul, hem de Allah rızası için' amin dualarımıza...
Kadir Gecesi 'yakın...'
Ramazan gitti, gider... Seneye kim öle, kim kala... Kim göre bugünleri...
İyisi mi duamız 'sağ iken', görürken, melekelerimiz yerindeyken...
Allah razı olsun Bülent..... Duaların kabul, gönlün hoş olsun Kardeşim..
Tebrik, teşekkür ve şükranla......
Bu şiir ile ilgili 43 tane yorum bulunmakta