Herkes az buçuk renkli
Herkes
Siyah ile beyaz arasında
Sadece ikimiz
Uç sınırlarda
Birbirimize
Ey sevgili üç hidrojen
Bir karbon atomundan oluşan
Metil grubu gibisin
Yokluğunda
Düğümlenir nefesim
Solar gülen o yüzüm
Güneşi uğurladık geceye
Dolunayla buluşsun diye
Denizde matem havası
Maviden eser yok
Bulutlar gam yüklü
Kızıla bürünmüş gökyüzü
Gönlüm uçsuz bucaksız bir umman
Tek damlası vurmaz dilimin kıyısına
Gözlerimde dipsiz soğuk bir derinlik
Bedeni düşüncelerimin rengine boyar
Bir kanadımda korku diğerinde umut
Sessizliğe bürünen kuruyan toprak;
İlk damlayı beklese de yağmurdan
Bir muammadır zaman
Bilinmez ki; kime dost kime düşman
Kaç şiir yırtıldı aydınlığında
Kaç mektup yakıldı alevinde
Kaç sevda eşlik etti eriyişine
Kaç hayal karardı isi içinde
Hala sığınırız bir mum ışığına
Umut beslemek için yarınlara
Gözlerinde papatyanın beyaz saflığı
Sokaklarda el ele
Hanımeli ve yasemin kokusu
Kulaklarımda bir ayrılık türküsü
‘Yine gam yükünün kervanı geçti’
Bu nefsimle bilmem kaçıncı çatışmam
İhanet
Kök salmasın diye yitirdim ben aklımı
Bu zihnimin kaçıncı savaştan kaçışı
Sadakat
Mutluluk; bilen var mı?
Nasıl yaşanır
Tüm sırların
Kendinde saklı
Olacak kadar yalnızken
Mutluluksa hedef olup aranan
Mutluluk değildir bulunan
Mutluluk
Beklentiye
Mahkûm edilmeden
Akışta yaşanandır aslında




-
Mehmet Faruk Ersoy
-
Ercan Vural
Tüm YorumlarTebrikler sevgili abim kalemine yüreğine sağlık.
Az sözle çok şeyi anlatma sanatı olan şiir... Duygularınızı yazıya döktüğünüz bu çalışmalardan dolayı tebrik ederim.