Yârin defterini okudum dün gece
Beni ihtiyar diye yazmış neyleyim
Yolun başında
Bir kız bana emmi demiş neyleyim
Ne zaman bir çocuk hasta soğuktan
Ateşi gelir de benim yüreğimi yakar
Ne zaman bir çocuk ölse kızamıktan
Mezarı gelir de benim yüreğime kazılır
Ne zaman bir çocuk ağlasa açlıktan
Ne zaman ki sevdan çalındı kalbimden
Bil ki şefkat yoksunu biriyim ben
Ne zaman ki yüküm ağır bedenimden
Bil ki başka acıların hamalıyım ben
Ne zaman ki senin ayağına bir taş değse
Niçin hep aldanır niçin insan
Etrafındaki kuru kalabalığa
Eş olsun dost olsun
Kanar yaşattığı sahte hayatlara
Aşk vefa hepsi kararan birer sayfa
Rolü biten beklemeden anı
İnip gitti gönül sahnemden
Gün batımı ile birlikte
Ayrılırken yollar birer ikişer
Şimdi medet bekler
Sığmayıp içine sabrın yakanı
Yırttığı anlar oluyor.
Bazen o kadar zor ki yaşamak
İlk ya da son nefes
Aynı karede buluşuyor.
Hep ile hiç
Belli ki; yola çıkmak için
İyilerin bir acelesi vardı
Kazasız belasız
Mekanlarına kavuşmak gibi
Bir el daha çekti elini
Ölür müydük hiç ölür müydük
Bir ömür daha olmasaydı
Yarım kalır mıydı hiç
Bunca iş güç
Bunca yaşanmamış hayat
Biz bu nehirlerin hem durgun
Hem de çılgın hallerini gördük
Kanıp kuru dudaklara
Suyuna teslim olma sakın…
Bulanınca sele
Bir yudum içilecek
Öyle bir yol yürüdüm ki; hayatta
Yokuşu da gördüm inişi de
Şükür vaktinde
Ruhuma aşina
Sabır anında bedenime yabancı
Kendi yol ayırımlarına ayarlı




-
Mehmet Faruk Ersoy
-
Ercan Vural
Tüm YorumlarTebrikler sevgili abim kalemine yüreğine sağlık.
Az sözle çok şeyi anlatma sanatı olan şiir... Duygularınızı yazıya döktüğünüz bu çalışmalardan dolayı tebrik ederim.