Dr Yusuf Polat Şiirleri - Şair Dr Yusuf ...

Gece olur gölgemdir ilk giden
Uykuya dalarım ruhum gider
Kalbimde bir telaş
Yutulan haksızlıkları gizler
Tüm gece sessizliğe bürünen
Heveslerim de gün gelir biter

Dünya denen sahne tek perdelik bir oyun
Öncesi kör sonrası karanlık
Aldanıp iki yok arasına yaşadım diyemem
Unutup gerçekleri yanlışa taç giydiremem

Ömür dediğimiz sahne bir kararsız gölge

Güzelliğini tatmış bir sarhoşum bugün
İçtikçe yanar yüreğim,
İçtikçe kusar zihnim ne kadar içsem,
Sonu gelmez bu bitmeyen güzelliğin

Sensiz bu can; ebedi yokluğa zincirlidir

Çok arkadaş az da dost edindim
Bir başak misali açan ve de solan
Şimdi hepsi şiirlerde
Bir kaç kelimelik satırlarda hapis

Şu an oyun arkadaşlarım dostlarım

Bir çalıkuşu hevesiyle
Uyandım
Günün ilk ışıklarında
Bir salıncak kurdum
Gökkuşağının renklerine...
Savursa da rüzgâr

Dolunayın ağır yükü sırtımda
Güneşe su vermeyi unuttum
Çocuklar su istiyor
Çocuklar bahar…
Çocuklar yüzlerinde kır çiçekleri

Kar beyaz bir elbise giydiriyor
Gece vakti şehrin sokaklarına
Karanlığı bölen sokak lambaları
Düğme misali
Beyaz örtünün üstünde
Donuk hikayelerin iki yakasını

Biliyorum hiçbir bugün seni
Getirmeyecek bana
Dünde kaldı
Yarından beklediğim sevdam

Bardağını yıkamadım

Yine gece,
Yalnızlık sırtımdan inmeyen yük yine bu gece

Bir aşka bulansam da yağmurunda filiz açsam
Bir dost bulsam ömür yolculuğuna eşlik etsem

Sen gittin yeniktim korkularıma
Sensiz yangın yeriydi yüreğim

Yandıkça düştüm soğuk ve sert
Bir rüzgârın önüne
Savruldum küllerimden