Bir adam vardı evimde geçen gece,
Ben tanımıyorum kendisini,
Bir tek yaprak fulyası elinde,
Kan işleme bir tribal bedeninde.
Yağmura hasret düşmüş kendince,
Kendi çapında dertleriyle, kafasına sıkmış bilmem kaç kere.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta