Bir adam vardı evimde geçen gece,
Ben tanımıyorum kendisini,
Bir tek yaprak fulyası elinde,
Kan işleme bir tribal bedeninde.
Yağmura hasret düşmüş kendince,
Kendi çapında dertleriyle, kafasına sıkmış bilmem kaç kere.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta