Döndü Dülger Şiirleri - Şair Döndü Dülger

Biz birbirimize hasret tüterek,
Sevdamızı yanarak ömrümüze katmadık mı?
Biz bize ait bir an geçirmeden,
Yıllarımızı her iç çekişte tutuşturmadık mı?
Biz birbirimizden uzakta yaşlanarak,
Tek yüreğin, ikiye ayrılmış parçasıyla, hüzne gark olmadık mı?

SEV DEME BANA...
Sev deme sakın bana,
Ben sevmeleri yaprak yaprak döktüm de geldim.
Bakma gözlerime öyle dargın dargın.
Yarınlara umutlarımı kuru bir dalda asılı bıraktım da geldim.

SEVDİĞİM
Anladım mutluluktan nasibim yok fani dünyada,
Gökyüzünü avuçlarımda sunmak için çırpınsamda,
Acziyetimden,esaretimden ulaşamam sana.
Saramam yüreğini, dokunamam ruhuna.
Bunu söylemek benim için zulüm olsa.da,

Sevdim demekle sevilmiyor azizim.
Aşkını yüreğine kazımadıysan,
Uğrunda uykularını kaçırmadıysan,
Hergün hayaliyle sabahlamadıysan,
Gönlünü bir kare fotoğrafıyla avutmadıysan,
Yolunu gözlemekten usanmadıysan.

Şimdi bunca bekleyişe bir türkü eşlik etmeli,
Uykunun eşiğinde bekleyen o ince sızıya değmeli.
Ay dilsiz şahitlik yaparken yaralı gönle,
Yıldızlar bir bir kararmış düşmüşken kedere,
İçimizde ki fırtına sessizliğini bozup, dağları titretmeli.

SEVGİLİ!...
Adı sevdaydı Sevgili!
Tek kişiye ağır hasarlı bir mesken, zemheri bir soğuktu,
İki kişiye ışıl ışıl mavi bir deniz, asude bir doğuştu.
Biz olmak kaidesiyle,
Efsunlu bir yolda, doğa üstü bir varoluştu.

Adı sevdaydı Sevgili!
Tek kişiye ağır hasarlı bir mesken, zemheri bir soğuktu,
İki kişiye ışıl ışıl mavi bir deniz, asude bir doğuştu.
Biz olmak kaidesiyle,
Efsunlu bir yolda, doğa üstü bir varoluştu.

SEVGİ NEYDİ?
Kozasindan çıkmış bir kelebek kadar masum,
Arı kovanına girecek kadar gözü kara,
Sele kapılıp gideceğini anlayamacak kadar saf,
Bütün duyguların ana temasıydı sevgi tam olarak.

Sevgisiz bir yürekse taşıdığın,
Ahireti bekleme cehennem senin damarlarında.
Merhameti koydunsa en uzağına,
Mutlu olsan ne,
Bütün imkanları elinde tutsan ne fayda.
Birinin derdiyle dertlenmediysen,

Nice kışlar görür yürek,
Nice fırtınalara dayanır.
Nice hüznü yaşar, hepsini geride bırakır da...
Sevgiye aç bırakıldığında,
Bütün mevsimler tomurcuğa dönse de,
Yüzü gülmez,