Devlet Adaleti Şiiri - Melik Köroğlu

DEVLET ADALETİ

Bir devletin büyüklüğü, adaletinin gölgesinde belli olur.

Devlet dediğin yalnızca taş binalar değildir,
Yüksek duvarlar, görkemli makamlar,
Kapılardaki nöbetçiler,
Mühürlü evraklar,
Kürsülerde yankılanan sert sesler değildir.

Devlet dediğin,
Bir yetimin gözyaşını silebilmektir,
Bir yoksulun sofrasına ekmek,
Bir mazlumun yüreğine umut olabilmektir.

Devlet dediğin,
Güçlünün karşısında eğilmeyen,
Güçsüzün karşısında yükselmeyen,
Haksızın önünde susmayan,
Haklının elinden tutan
Büyük bir adalet iradesidir.

Çünkü adalet,
Bir terazinin iki kefesinden ibaret değildir.
Adalet;
Bir annenin evladına kavuşma umudu,
Bir babanın alnındaki alın terinin karşılığı,
Bir işçinin hakkını zamanında alması,
Bir çocuğun korkmadan geleceğe bakabilmesidir.

Ve unutulmamalıdır ki
Devletin adaleti yoksa,
Kanunların çokluğu kimseyi avutamaz.
Kitaplar dolusu hukuk,
Vicdanın sustuğu yerde
Sadece raflarda tozlanır.

Adalet, makam sahibinin kapısında beklememelidir,
Sıradan bir vatandaşın da kapısını çalmalıdır.
Soyadıyla, servetiyle, nüfusuyla,
Mevki ve makamıyla ölçülmemelidir insan.

Bir zenginin gözyaşı ne kadar kıymetliyse,
Bir yoksulun gözyaşı da o kadar kıymetlidir.
Bir yöneticinin hakkı nasıl korunuyorsa,
Bir çiftçinin hakkı da öyle korunmalıdır.

Çünkü hukuk,
Kimine gölge, kimine güneş olmamalı;
Herkesi aynı yağmurdan koruyan
Ortak bir çatı olmalıdır.

Adaletin terazisine
Ne altın ağırlık koyabilmeli,
Ne makamın gölgesi düşebilmeli,
Ne de korku gelip kefelerden birine oturabilmeli.

Bir insanın hakkı,
Bir başkasının gücüne göre değişiyorsa
Orada adalet yara almıştır.

Bir suçlu, sahip olduğu imkânlarla
Hesap vermekten kurtuluyorsa,
Bir masum, kimsesizliği yüzünden
Kendisini anlatamıyorsa,
İşte o zaman
Devlet önce kendi vicdanını sorgulamalıdır.

Devletin adaleti,
Yalnızca suçluyu cezalandırmak değildir.
Suçsuzun itibarını korumak,
Haksızlığa uğrayanın sesini duymak,
Yanlış kararın arkasına saklanmamak,
Gerektiğinde kendi hatasını kabul edebilmektir.

Çünkü gerçek büyüklük,
Hiç hata yapmamakta değil,
Hata karşısında eğilmeden doğrulabilmektedir.

Bir mahkeme kararı,
Bir insanın ömrüne dokunabilir.
Bir imza, bir ailenin geleceğini değiştirebilir.
Bir ihmal, bir çocuğun hayallerini söndürebilir.

Öyleyse adalet,
Aceleciliğin eline bırakılamaz.
Önyargının diline teslim edilemez.
Öfkenin kalemine,
Çıkarın mührüne,
Kişisel hesapların gölgesine
Asla mahkûm edilemez.

Hâkim, vicdanıyla konuşmalı,
Savcı delille yürümeli,
Yönetici hukukla hareket etmeli,
Vatandaş da hakkını ararken
Devletin kapısında korku değil,
Güven bulmalıdır.

Bir ülkede adalet varsa
İnsanlar sabah evinden çıkarken
Yarınından korkmaz.

Bir genç, çalışarak yükselebileceğine inanır.
Bir çiftçi, emeğinin karşılığını alacağını bilir.
Bir esnaf, hakkının korunacağını düşünür.
Bir memur, görevini yaparken
Kimsenin gölgesinde kalmayacağını hisseder.

Bir anne,
Çocuğunun geleceğini torpile değil,
Eğitime ve emeğe emanet eder.

Bir baba,
Evladına şu sözü gönül rahatlığıyla söyler:

"Çalış oğlum,
Doğru ol kızım,
Kimsenin hakkına girme,
Kimsenin önünde eğilme.
Bu ülkede hak edenin hakkını aldığı,
Doğrunun kazandığı,
Adaletin herkese eşit dağıtıldığı
Bir düzen vardır."

İşte devletin en büyük eseri budur:
İnsanlarına güven verebilmek.

Çünkü güvenin olmadığı yerde
Vatandaş susar,
Umut küçülür,
İnanç zayıflar,
Toplumun birbirine olan bağı çözülür.

Adaletin olmadığı bir ülkede
En büyük yoksulluk yalnızca ekmeksizlik değildir;
İnsanın hakkını aramaktan vazgeçmesidir.

Ey devleti yönetenler!

Unutmayın;
Siz o koltuklarda sonsuza kadar oturmayacaksınız.
Makamlar değişecek,
Unvanlar silinecek,
Kapılar kapanacak,
Bugün alkışlayan kalabalıklar
Yarın başka yollara dağılacak.

Ama geride bir şey kalacak:

Hakkını teslim ettiğiniz insanlar,
Haksızlığa uğrattığınız gönüller,
Adaletle büyüttüğünüz nesiller,
Ve tarihin önünde vereceğiniz hesap...

Bir gün ne kadar bina yaptığınız değil,
Kaç insanın hakkını koruduğunuz sorulacak.

Ne kadar güçlü olduğunuz değil,
Gücünüzü ne kadar adil kullandığınız hatırlanacak.

Kaç kişinin önünüzde eğildiği değil,
Sizin kaç kez hakikatin önünde eğildiğiniz
Ölçü olacak.

Çünkü devlet,
Kendisinden korkulan bir yapı olmak için değil,
İnsanının güvenle sığındığı bir çatı olmak için vardır.

Ben isterim ki
Bu ülkede adalet,
Birilerinin lütfu değil, herkesin hakkı olsun.

İsterim ki
Haklı olanın arkasında kimseyi aramasına gerek kalmasın.
Bir insanın derdini anlatabilmesi için
Kapı kapı dolaşması,
Tanıdık araması,
Gücünü değil, çaresizliğini göstermesi gerekmesin.

İsterim ki
Adalet, yalnızca kitaplarda yazılı kalmasın;
Sokakta, okulda, iş yerinde,
Mahkemede, hastanede,
Köyde, kentte, her evde yaşasın.

İsterim ki
Devletin eli şefkatli,
Kanunu sağlam,
Vicdanı diri,
Terazisi şaşmaz olsun.

Çünkü adalet,
Bir milletin yalnızca bugünü değil,
Yarınını da ayakta tutar.

Ve bir gün çocuklarımız
Bu ülkenin geçmişini anlatırken
Şöyle diyebilsin:

"Bizim ülkemizde kim olduğuna bakılmazdı insanın,
Ne kadar paran olduğuna,
Hangi kapıyı çalabildiğine,
Kimin yakını olduğuna bakılmazdı.

Haklıysan hakkını alırdın.
Suçluysan hesap verirdin.
Devletin terazisinde herkes eşitti.

Çünkü orada
Adalet, güçlülerin ayrıcalığı değil,
Herkesin ortak hakkıydı."

Ve işte o gün,
Bir devlet gerçekten büyümüş olacaktır.

Çünkü devletin gerçek gücü ordusunda,
Hazinesinde, sarayında değil;

En çaresiz insanının bile
"Benim de hakkım korunur."
Diyebildiği yerde saklıdır.

Adalet varsa devlet vardır.
Hukuk varsa güven vardır.
Eşitlik varsa kardeşlik vardır.

Ve unutma ey insan;

Bir devletin temeli toprakla atılır,
Binalarla yükselir,
Ama ancak adaletle ayakta kalır.

Çünkü adalet, devletin süsü değil; varlık sebebidir.

Melik Köroğlu (Salihi)