Dertli Kervan Şiiri - Melik Köroğlu

Dert Kervanı

Yollara düşmüşüm dertli ve yorgun,
Hayatın yüküne boynumu eğdim.
Gönlümün bahçesi sararıp solgun,
Çaresiz çırpınan dertliler gördüm.

Zamanın çarkında ezilir özüm,
Ne yana baksam da solmuştur yüzüm,
Tutmaz oldu elim, görmez iki gözüm,
Çaresiz çırpınan dertliler gördüm.

Sinemi dağlıyor içimde bir kor,
Kimi dertlidir, kimi bahtı zor,
Bu çileli dünya kime ateş har .
Çaresiz çırpınan dertliler gördüm.

Fırtına kopuyor gamlı yelekte,
Bir parça umut yok garip dilekte,
Can çekişir ruhum yıkık petekte,
Çaresiz çırpınan dertliler gördüm.

Gidenler dönmüyor, yollar pek ırak,
Kimsesiz kalmışım, yıkılmış durak.
Kırılmış kanatla nereye varak,
Çaresiz çırpınan dertliler gördüm.

Geceler uzundur, bitmiyor bu ah,
Günahkar sayılır belki de eyvah,
Hâlimiz nedendir, bilir bir Allah
Çaresiz çırpınan dertliler gördüm.

Dertlerle çile dağını aştım,
Ben de bu kervana bilmeden şaştım,
Vuslatı ararken gurbette taştım,
Sonu gelmez bu kervanı gördüm."

Melik Köroğlu (Salihi)