Acılarım, ağrılarım, sızılarım
Hiç dinmiyor; onlar benim has dostlarım...
Arzularım, isteklerim, heveslerim
Tükeniyor; ne yapayım, ne diyeyim...
Sanmayın ki kendimle dövüşüyorum;
Aldırmayın sözlerime, düşlüyorum...
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Değişen zaman değil, inan ki insan;
Farkındayım, yoksa hâlim pek yaman...
Doğru söze ne denebilir ki...?
Yüreğinize sağlık....
Soluklanırım kilometre taşında;
Umutlanırım, dost ve düşman karşımda...
Sevmesem de bakıyorum bir aynaya;
Belki de gerek yok dertleri saymaya...
tebrikler güzel bir çalışma ilhamınız bol olsun saygı ve sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta