Derin Bir Yorgunluk Şiiri - Asuman Gündoğdu

Bazen yorulur insan her şeyden herkesten öyle bir yorulur ki belki biraz dinlense geçer zanneder bedensel bir yorgunluk değildir aslında beyni yorgun yüreği yorgun boğazında kalan cümleleri yorgun haykırmak ister birilerine bu yorgunluğunu sonra atar içine sessizliğe bürünur Gecenin kasveti çöker içine derinleşir odaların sessizliği anılar canlanır gözlerinde Sonra bir kahve yanında üç beş dal sigara değecek biri varsa eğer hatıralarda belki üç beş üç beş damla gözyaşı sonbahar yaprakları gibiydi umutlar bir bir sararıp düştüler kimi toprağa düşüp çürüdüler kimi rüzgarla beraber savrulup gittiler kim bilir belki ilkbahara yeniden yeşerirler