Bir Gün Aşklar Da Biter

Tam umudumu kesmişken, Düştüğümde kalkamam zannederken, Elimden tutan sen değil miydin? Söz vermiştin bana, Hem can hem yar olacaktın. Ağlayan gözlerimi güldürmüştün, İçimdeki acıları silip Maziye gömmüştüm. Her şeyin bir sonu olduğu gibi Bu aşkın da bir sonu varmış. Başlangıçta Ben de bitmez sanmıştım. Dünya senin aşkınla güzeldi. Sonu olmayan bir şey yok ki be güzelim. Sen de biliyorsun ki Ben çok uğraştım bu aşkın Bir sonu olmasın, Kalbim bir yara almasın diye. Olduğu gibi anlattım Sana kendimi. Öylesine güvendin ki Bendeki bu aşka, Yakıp yıktığını yavaş yavaş, O aşkın küllendiğini göremedin. Yaktın yüreğimi, senin de yüreğin yansın. Benim yaşadıklarımı sen de yaşayacaksın. Elbette bir gün sevgimin değerini anlayacaksın. Başkaları için akıttığın gözyaşında Sen de bir gün boğulacaksın. Uykusuz gecelerin, olmayan sabahın, Kalbimdeki acının, Dilimdeki feryadın Hesabını kimden soracağım Gözün aydın, Eyyy sevgili, bendeki bu aşkı Sen öldürdün. Sonum vuslat mı olur, Yoksa hasret rüzgârları mı eser Tekrar yüreğimde, Bilemiyorum sonunu. Düşünmedim ki hiç... Seninle çıktığım bu yolda Bilemezdim ki Kaderimizin ayrılıkla yazıldığını. Hep geleceğe dair hayallerimiz vardı. Aklımla kalbim arasında kalmışım, Kanadı kırılmış bir kuş misali. Yorgunum ey sevgili, Bu aşkın yorgunluğunu taşıyorum omuzlarımda. Sensizlikte içime çöken bu acıyı Dindiremiyorum bir türlü. Canım yanar, Kalbim kanıyor ey sevgili. Sensizliğin kaçıncı yılı, Kaçıncı ayı, kaçıncı günü, Bilemiyorum artık, yoruldum sayamıyorum. Korkuyorum aslında, Seni eskisi kadar düşünmüyorum artık. Merak bile edemiyorum. Ey sevgili... Bana unutturdun kendini şimdi artık ne duam sin nede bedduam hoşçakal kal sevgili sonsuza kadar hoşçakal