O güzelin cefaları çoğumuş
Bileydim vallahi de sevmez idim
Meğer benden yana göğnü yoğumuş
Bileydim vallahi de sevmez idim
Çulmuş yorgan sandım saçın tararken
Herkes doğru yoldan çıkmış gidiyor
Otoban değil mıcırlı yol gibi
Ezberlenmiş lafları konuşuyor
Makine robot misali pil gibi
Hakikat nedir diye soran yoktur
Yar yeğin çağlıyor sanki bir dere
Derenin akışı bilmem ki nere
Yönünü yöndeğini bildir bana
Bilmem bu yana varır mı akışın
Kaşların beni doğrayıp biçiyor
Ağlıyorum gece gündüz
Bilmem derman nerden gele
Ne bir yol var ne de bir iz
Bilmem derman nerden gele
İnsan kalkamaz düşünce
Gönül dertsiz başıma verdin derdi
Şimdi kurtulmaya bir çare bul sen
Boz bulutlar başıma yuva kurdu
Gayrı çekeceğin dert keder bil sen
Bilmediğin işe niye kalkıştın
Yar senden umudu kessem mi bilmem
Kasırgalar gibi essem mi bilmem
Kendimi urganla assam mı bilmem
Bana bari bir akıl ver sevgilim
Elinden zehiri tatsam mı bilmem
Gelip bana seni sorsalar bu kim
Derim bir peri, güzeller sultanı
Kalbimin içinde sürüyor hüküm
Bir sevdayla hayata bağlıyor beni
Boyu bir alamet, saçları da taç
Uykularım kaçar duyunca sesini
Sevdanla doldurdum gönül tasını
Aşık olalı çekerim yasını
Bu derdime bir derman bul sevdiğim
Çiçekler rengarenk açmış yüzünde
Çorum'un düzünü şavkısı tutar
Güneş gibi lamba gibi ışıyor
Gözleri bir deryadır beni yutar
Ölmeden bu mezarımı eşiyor
Ölmeden cenazemi kaldırıyor
Umut ışığı göğü kaplamışken
Göğde güneş gibi battı bir gelin
Gönül bahçemde güller toplamışken
Beni o soysuza sattı bir gelin
Mayil oldum ben bir çift ceylan göze
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!