Dağlar Özügüç Şiirleri - Şair Dağlar Özügüç

Sevmek gönül almak değilmiş,
Bir ömürlük istikamet belirleme yoluymuş.
Yanımda değil şimdi o dualarımda saklı,
Göklerden inmiş bir yadigâr gibi.

Güzel şeydir birinin önemli birşeyi olmak
Ama benim duygu dünyam dalgalı deniz
Biz sevdamızın ardından ölüme bile gideriz
Bu yüzden kızgınlığım alabildiğine hoyrattır
Kırgınlığım ise ummandaki gemi kadar sessiz
Kaldım bu yabana ellerde sevgisiz

Hani unutmamı istiyordun ?
Yoksa unuttum diye mi korkuyorsun?
Sonumuz ayrılıktır madem
Sensiz güzel günleri de görmeyeceksem

Neden bir türlü unutamıyorum
Atamıyorum seni rüyalarımdan
Neden her şey kayıyor umutlarımızdan
Beklentilerimiz tükendi bu dünyadan
Yaktılar bizi aşk ateşinde acımadan

Ne hoştur sevenin bir gül ile birlikte açması
Kat be kat yükselen göklerde
Kuşlar gibi özgürce uçması
Seven yürekte hüzün beklemez
Bulutlara ulaşıp yağmurlarla birlikte ağlaması
Kızgın çölde susuzluktan dudağı çatlayan

Bir nehrin iki ayrı yakasındayız
Suyumuz ortak rüzgarımız tek
Akşamları suyun yüzeyi karanlık
Göğe bakıyorsun bir dolu yıldız

Sevenleri kader ayırmaz
Genellikle kör inatları ayırır
Bazende gidecekleri yol
Giderken ayrılacakları kol
Sebeptir derlerse de inanma
Artık ne önemi var ki?

Akşam yürüdük seninle
Şu kadim şehrin boş sokaklarında
Bak bu şehre neler olmuş
Güzel olan her şey sanki kaybolmuş
Evler boşalmış ocaklar sönmüş
Başı dik çatıların omzu düşmüş

Benim sevdiğim nergis gibidir
Yağmur yağar sel olur
Ayaz vurur çığ olur
Rüzgar eser dal kırılır

Gözlerinden süzülen o izler
Nergizden kurumuş damlalar
Onlar hayatın bir başka yanıdırlar
Sil artık o güzel buğulu gözlerini
Gözyaşına bir daha gerek kalmasın
Hasreti boynu bükük yare en güzel