Rumuz Cavidan Şiiri - Dağlar Özügüç

O dik başlı çağlayarak akan
Mağrur nehirler
Boyun eğdi güzelliğinin görkemine
Seni bir fincan kahvenin telvesinde görmek
Penceresinden güneş girmemiş köhne odanın
Dayanılmaz sessizliğinde duymak
Dönemin emsalsiz ritüellerinden biri
Varmış gibi aceleleri
Hayatımdaki bütün iyiler
Bahar rüzgarına kapılıp gittiler
İgde ağaçlarının küçük sarı çiçekleri
Avuçlarımda kaldı
Kokusu ruhları sardı
Ah Cavidan hatırladın mı?
Ne güzel günlerimiz vardı