Sabahları çok severim.
El değmemiş masum sabahları
Daha gecenin günahlarına doğmamış ;
Kirlenmemiş bakir sabahları.
Güzel koksun istiyorum sabahlarım
Her şey için çok özeniyorum
Rüzgar esse dalımdan kırılıyorum
Yağmur yağsa ruhumla ıslanıyorum
Dertlerle yaşıyorum izi kalıyor
Layıkı ile yaşayamayınca hayalleri
Birileri girer elbet hayatımıza
Ama kimse kazıyamaz adını aklımıza
Geceler neden bu kadar uzun, bu kadar karanlık
İçimde sönmeyen bir dipsiz ağırlık
Bir saba rüzgarı esiyordu denizden kayalara
Denizlerin derinlerinden geldi yaşam
Islak sahillereden vurdu kendini dalgalarla
Bu yüzden her şeyin başı tuzla suymuş
Suya ilk gönlü düşen de buzmuş
Bunca yıl söndürmedim
İçimdeki sevda yangınını
Sürekli oyaladım umutlarımı
Kış oldu
Karlara yazdım arzularımı
Tipi savurdu ordan oraya
Arkandan gözyaşı dökene
Acı zulüm etme
Senin için mücadele etmeyene
Yüz verme
Gitmeni isteyeni de
Ne vardı senin güzel saçlarında?
Rüzgarda dalga dalga inleyen saçlarına
Bahtsız aşığın feryadı gibi sızardı
Parlayan güneşin cüretkar ışıkları
Bazende ipeksi bir hüzün bulaşırdı
Gül desenli derin kıvrımlarına
Buralarda sevmek yasaklanmış
Sadakatin rengi yalana çalıyor
İhanetin ipini koparan kaçıyor buralardan
Kalabalıklardan uzak yerlere gidiyor
Saf altında ayar olmazmış
İçine farklı bişeyler katınca
O zaman altının ayarı kaçarmış
Pırlanta gibi bir anımızı katsak altına
Erkekler sessiz yangınlarda büyürler
Kararsız ve korkak olanları sevilmezler
Zor da olsa içlerinde yankılanan
O kadim çağrıya mecburen uyarlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!